ฆาตกรรมบนรถด่วนโอเรึยนทํเอกซํเพรส
กําเเพงรํองไหฆั เมึองเยรูซาเลืม ค.ศ. 1934
เขาสั่งไว"วําตฆัองลิ่นาทีเปิ้ะ
๘ ห เรวๆ เขา
ไขสมบุรณ์เเบบสองฟองเเลฆัวลินะ
ยึาฝีจิะ
ฉ้นโทษไก่มากกวํา
ทําไมเเม่ไก่ถึงออกไขํไม่เทากันลั้กใบ
เธอไม่ไดทู้ผิด เพิ่อนตัวนํอย บีเปี๋นไขํสองฟองทีสมบุรณ์เเบบ
ตุณปัวโรตํ
ตอนนื้กําลั้งเกึดจลาจลคนสามศาสนา
ถ่าคุณจะเเสดงปาฎีหาริยํลั้กอย่าง ก็ถึงเวลาเเลฆัว
กึนไข่ซะ ไปกั้นเลย
ปัวโรตํ!
ขอโทษด”วยเริ่อง...
มันไม่ใซ่เพราะ...
มันคึอความไม่สมตุลของ...
ใซ่เเลพ็ว
ค่อยย้งซั่วหนํอย
โทษทืนะ ขอทางดฆัวย ซ่วยหลืกหบ่อย ขอโทษทื
เบึกตัวผุ”ถูกกสาวหา
เเรบไบ...
บักบวซ...
และอิหม่าม
ยังกั้บเริ่องตลกโบราณจริงบั้ย
มึเเรบไบ บักบวซ เเละอิหม่าม
โปว๊๑ยึภ้ปิ้ ผมเปีนคนเบลเยี่ยม
มาเริ่มกั้นเถอะ
ในโบสถ่เเห่งสุสานศักดิ์สึทธิ์เหบีอพวกเรา...
สามตฆัวเเ ทบ ไ ดฬิบปะกฆับ ภายไตภิารก"ากขืตุเเล.ย่ย่
ของสารวัตรไหญ่ เพืฮิเ จรจา การจ้ดสรรตารางเวล าเพือประโยชบรุ่ไชํสอข
หบี่งชั่ว โมง หลฆัง จ ากก ารประชุมเครียด
โบราณ วัตถุลริ๊ค'าถูกข โบย ไป
วํากั้นวํา หบึงในสามคนบีไดฆัขโมยมันไป
ตํารวจไม่พบหลั้กฐานเเม"เเตํชี่นเตียว
ผมพบหลั้กฐานอย่างหนี่ง
บบก"าเเ พงภ าพวาดบู่บเปืยก ทื ไ ดรึบก ารอ บุรักษ์อย'างพิถีพิถฆับ
มึรอยเเตกอยู'หบี๖จุด ท็เกิดจากการปืบอย'างรีบรอิบ
ดวิยรองเ ทวิหบ้งพี้บเเ ขัง หรีออาจจะเป็บรองเทวิบูท
ท่านทั้งห ลาย เราจืงตฆัองถาม
ใครไดรึบผลประโยซน์จากการขโมย
ซายเคร่งศาสนาสามคนใซ่ซีวิตสมถะ
รองเทําพิ้นบางราคาถูกของพวกเขา
ความริ่ารวยปุบปับเเละทับทิม...
จะสะตุดตาคนมากเกึนไป ใซ่ พวกเขาจะไม่ไตฆัอะไร
ถีงตอนนื้ เราตฆัองการตํารวจพรํอมอาวุธ นายหบึงตรงทิศใตฆั
ขอบตุณมาก
ไม่เลย เพึยงคนเตียว...
ทิ่ได”ประโยชน์จากการขโมย เเละการเกึดจลาจลทีตามมา
คึอซายทิ่เปีนเจําของห"องทํางาน ทีผมไดฆัตรวจคฆันเมึอเซ่าบี
ระหวํางทิ่ผมคอย ชี่งตฆัองขอบ่นวํา ค่อนขฆัางผิดหวังกับอาหารเซ่าผม
ความยุ่งยากเริ่องไขํบ่ะ พวกตุณไม่ตฆัองฐ์หรอก
ซายคนทิ่ไดรึบเงินเตือนจํานวนมาก เพึอตูเเลความสงบในเยรูซาเลืม
ผมหมายถีง ใซ่เเลฆัว สารวัตรใหญ่เเห่งกรมตํารวจ
ชายทิ่ไม่อยากเลึยงาน ซึงจ่ายเงินงามๆ
เบี่อมึการหารึอกั้นของคนทํองถิ่น เรึองการปกครองตนเอง
คนทิ่สวมรองเทําบุท เเละคนทิ่ ผมเซีอวํากําลั้งเลืยใจ
ทิ่ไม่นําเซิญูผมมาให"คําปรึกษาในคตีนื้
กล"าตืยังไงมากสาวหาผม!
เซิญูเลยจ่า
คุณคฆันหฆัองทํางานอย่างทิ่ผมขอหรึอเปสา
คร้บผม
เเละตุณพบอะไรอย่างทิ่ผมบอกวําอาจเจอไหม
คร้บผม อย่างทิ่ตุณบอก
หยุดนฆ
ตุณตอู้องจัดการใหฆัจบ ผุ“กอง มันต"องเสร็จเปี๋นอย่างเเรกในตอนเซ่า
ตืมากคร้บ
ขนกระเป่าลงเรึอเเลฆัวคร้บ
ผมไดรึบลิทธิใหฆัตามไปลํงคุณถึงเรึอ
ไปสตัมบุลเหรอ คุณจะตรงกลั้บลอนดอนเลยรึเปสา
ผมเหบี่อย เเละผมอยากหาวันหยุดพ้ก ใหฆักั้บตัวเอง
ผมอยากไปตูพวกภาพเขืยน เเละมึเวลาวํางเยอะๆ
ตุณกําลั้งจํองผม มันจบหรึอยัง
๘ l กเเค...
ตุณฮู้ด"ยังไงวําเปี่นเขาคร้บ จากเเค่รอยเเตกเลืกๆ บนกําเเพง
ผมมึขฆัอได”เปี๊ยบ
ผมมองเหี่นโลก อย่างทืมันควรเปี๋นเท่าบุ้น
เเละเบี่อมันไม่ใซ่ ขอู้อบกพร่องก็เตํนซ้ดขีนมา
เหมึอนกั้บจมุกทิ่ตั๊งอยู่กลางใบหนํา
มันทําให”ลํวนใหญ่ของซีวิตเหลือจะทน
เเตํมันก็มึประโยซน์ในการตรวจหาอาชญากรรม
เเตํมันก็เหมึอนกั้บตุณมองทะลุหัวใจ เเละคาดเดาตัวตนทืเเทํจริงพวกเขาไดฆั
เเละไม่วําใครจะพูดวํายังไง มันมึความถูกตฆัอง มันมึความผิด
ไม่มึอะไรอยู่ระหวํางกลาง
เราต"องเเยกกันตรงนื้
ไม่คร้บ ผมตฆัองตามไปลํงคุณลงเรึอ
เราตอู้องไม่พบกั้นอิก
ซ่วยจัดเนคไทใหฆัตรงไดฆับั้ย เเค่บีดเตียว
- ได” - ตูตีมากๆ
เรึยกผุโดยสารเปี่นครั้งสุดทําย!
ขอโทษทืค่ะ
งื ตี๋ ๘๘ ยั อกเดยวกเสรจเเลว
เเตํจะเสร็จทันเวลารึเปสา
เรากําลั้งซ่อมอยู่!
ผมต"องไปตํอรถไฟทิ่สตัมบุล ออกพรุ่งบีตอนทุ่มตรง
มึคนไขฆัป่วยหบุ้กมาก กําลั้งรอผมอยู่ในลอนดอน
ผมเปี่นหมอนะ
หมอไง
ผมเปี่นหมอ
ผมกําลั้งตะโกนภาษาอังกฤษใลํตุณ เเละยีงตะเบืงเลืยงหบักขีนเเละซ่าลง
ไม่เอาไหนเลย ขอโทษด"วย
ผมซ่วยไดไหม ใหฆัผมซ่วยนะ
ฉินจําหนวดคุณไดฆั
จากพวกหบังลึอพึมพํ คุณเปีนบุ้กลืบ เฮอรํคิวลิส ปัวโรตํใซ่ไหมคะ
เเอรํกูล ปัวโรตํ ผมไม่สาลิงโต
เเมริ่ เดเบเเนมค่ะคุณ ฉินมักจะลืมซีอเเตํไม่ลืมหนําใคร
โดยเฉพาะหนําตุณ
ตุณมาจากเเบกเเดดงั้นหรึอ
จริงดธัวย ทุกรายละเอิยดไม่หลุดรอดสายตาเขา
จากดั่วของคุณ
ผมนําจะถามตุณวํา สบุกกับการทํางานทืบันรึเปสา
งานครูพิ่เลิ่ยงน่ะ
รอยซอลํกบนเเขนเสี้อ เเละหบังลึอภูมึศาสตรํเบึองตย๊น
ครูพิ่เลิ่ยงหรึอบุ้กทําเเผนทิ่ ผมเดาไวฆัสองเเบบ
ฉ้นมักเริ่มสอนภูมึศาสตรํใหฆักั้บพวกเขา
เเละตําหบีอย่างรุนเเรงจนกวํา พวกเขาจะจําทุกอย่างไดธัเเม่นยํา
พวกเขาอาจหลงทางซีวิต
เเตํฉ้นคงร้บไม่ไดฆั ถ่าพวกเขาไม่รู่วํากําลั้งอยู่ทืไหน
ทุกอย่างเเกไขเสร็จเเลฆัว ตรงตามเวลา
ผมรู่สึกเปี่นอิสระจังเวลาอยู่บนผืนน็า
ฉ้นก็อยากมึความสุขกั้บมันนะ
- เราควรเลิกยุ่งกั้บเรี่องนื้ซะ เเมริ่ - ยังไม่ไตฆั
เมื่อทุกอย่างเสร็จลิ่น
เบี่อมันจบ
เบี่อนิ้นเราก็จะหลุดพํน
อิสตันบุล
วับ หยุด ขอ งผมเ ริฆ่ตปี ทิ่บี่
ผมมองเหีนจึตวิญูญูาณของเมึอง อยู่ในขนมปังเเสนจะธรรมดาพวกบี
โลกตอกยี้าการทําลายลอู้าง เเตํทืบี...
ผลงานขี่นเอกถูกอบขี่นตามคําสิ่ง ทุกๆ วัน
เมอซึเออรํปัวโรตํ!
โมฮ้มเหม็ด!
โมฮ้มเหม็ด เฟี่อนร้ก
คุณคึอศิลปิน
เพึ่อนร้ก!
โทษทื
มาบี่ มาๆ
ขออภ้ยดฆัวย เรากําลั้งหาทิ่ เพึอถกเถียงเเบบลํวนตัวกันอยู่
น่าจะใซ่เวลาราวๆ 20 นาที
ชี่งหลั้งจากนิ้นเราจะตกลงกันไดฆั หรึออย่างนํอยผมจะตกลง
เมอซึเออรํบุค!
ปัวโรตํ! ในคร้วเนี่ยนะ
เเหงอยู่เเล”ว ซายคนนื้จะไดธักลิ่น ขนมอบซ้นตีไดฆัเร็วยิงกวําตอนจับตัว...
หัวขโมยเคริ่องเพซร
ตอนนื้ผมไมใซ่ตํารวจอืกเเล”ว ผมซ่วยประกั้นตัวคุณไม่ไดฆัถ่าเกึดอะไรขืนมา
บี่คือเพิ่อนร้กเก่าเเก่ของผม ปัวโรตํผุโตํงตัง...
ชี่งผมรู่จักตั๊งเเตํก่อนเขาทิ่จะตัง เเอรํกูล ปัวโรตํ บีคือ...
- หญิงขายบริการ - ใซ่เลย
ใซ่ค่ะ บุค ตุณไม่เคยบอกฉ้น ว่าเปีนเพึอนกับคนตัง
เราเปี่นเพี่อนกั้นเพราะผมเปี่นคนเตียว ทืไม่เคย...
ถามเขาเรี่องคตืพวกนื้น เพราะผมไม่สน
เเละเขาก็ไม่เคยตัดลินผม วําเปีนคนไม่เอาไหน
ก็คุณเปี่นเเบบนื้นไง
มาดาม บุค มาตืมดฆัวยกันตืไหม เร็ว
ผมมึเวลาเเค่ซั่วโมงเตืยวนะ
ผมตฆัองขี่นรถไฟโอเรึยนทํเอกซํเพรสตอนหนี่งทุ่ม เพึอทําหนําทืผุธัอํานวยการบ่ะ
ลุงผมจ่ายเงินก"อนโตใหไปประจําการ บนรถไฟหรูของเขา
เเละอยู่ใหไกลจากเขา
ทิ่อยู่ในโฮมออฟฟิศ
เเวดลฆัอมไปดฆัวยไวน์เเละอาหารรสเลิศ กับพบักงานรูปหสอระเบึด
ศิลปะของการเลือกทิ่ร้กมักทิ่ซ้ง
เเละคุณก็คึอไมเคิลเเอนเจโลไง!
ตุณปัวโรตํ
ตุณขายบริการด"วยหรึอเปสา
- ไม่อยู่เเลฆัว - เขาคนบีกําลั้งกวนใจคุณใซ่ไหม
กําลั้งจะเริ่มอยู่
- ตุณมาจากกงสุลฮิงกฤษ - ใซ่เเลฆัวคร้บ
เรี่องคตีคาสเนอรํ
ใซ่เลย
ผมคาดเตาเหตุการณไว"ถูกใซ่ไหม
ใซ่
ผมไม่จําเปีนต"องอ่านโทรเลข
สบุกซะมัด
มึใครนอกใจ หรึอตายสะ
เเย่หน่อย ทั้งคู่
ใครบางคน...
ซัดจังหวะความต"องการพ้กฝอนของผม
ตูเหมึอนวําผมจะตฆัองเดินทาง ไปกั้บตุณในคึนบี บุค
คุณพอจะหาห”องโดยสารใหฆัผม บนรถไฟโอเรึยนทํเอกซํเพรสไดไหม
เพิ่อนร้ก...
ผมอาจไม่ค่อยเอาไหน เเตํเเนํใจไดทู้เลยวํา สามารถหาเตียงใหฆัตุณไดฆับนรถไฟผม
กลางฤตูหนาวนื้ สามวัน...
ไรํห่วง กังวล หรึออาซญากรรม ตุณจะตฆัองปลืม
ยีนตีทิ่ไดฆัพบ คุณคร้บ
เราร้บกระเป่าคุณมาเเล"ว เรึองค่าใซ่จ่ายเรึยบรํอย
จะมึคนไปร้บทิ่คาเลสํ...
เเละพาไปยังโดเวอรํ จากน็นตํอรถไฟไปสถาบีลอนดอนวิคตอเรึย
- ผมอยากเเสดงความขอบคุณอย่างเปี๋นทางการ - หยุดพูดเถอะ
ตุณยิ่งทําใหฆัมันเเย่ลง
- บี่ทิปของนาย - ขอบตุณคร้บ ตุณมารํเกซ
ผมไม่ไดอู้หิ่วกระเป่าคุณด"วยซ์า
ผมมึความสุขบ่ะ
เราฉลองเวลาทิ่ไดรึบโซคลาภ เเละเเปงปันโซคบัน
อย่าลืมพูดถึงเราซาวอเมริกั้น ในแงํดีตํวยสะ
ไม่นะรู่
เฮี้หยุดนะ!
ลําหร้บตุณ คุณเเรตเขืตตํ โต๊ะทืตีสุดของเรา
โต๊ะโปรดของเราคร้บ
ไป ผมอยากนั่งโต๊ะตัวนิ้น
ไง มาสเตอรํเเมน ทุกอย่างครบไหม
ขอบคุณทิ่ถามไถ่ ตุณเเบีคควีน ผมไม่ทําพลาดหรอก
โอ ตายจริง ท่านเคานตํอันเดรนยืบี่นา
มา มา มา
ผมเหีนท่านเตธันรําทิ่มอนเตคริสโต ขอถ่ายรูปหนํอยไดไหมคร้บ
ไดโปรด หนําผม อย่า!
ขออภัย
รถไฟซึมพลือนโอเรึยนทํเอกซํเพรส
จะหยุดทิ่โซเฟืย บีซ เบลเกรด วินคอฟซึ บร็อด...
เเละเปลิ่ยนรถไปย้งบุคาเรสทํ ซาเกร็บ ทรึเอสตํ เวเนเซึย มึลาน โลซานน์...
ดิจอง ปารีส บุโลน คาเลสํ...
เพิ่อตํอรถไปยังโดเวอรํเเละลอนดอน กําลั้งจะออกใน 15 นาที
ทางนื้ ม็เซล! สึนค"าพึเศษ ผมตธัองการใซ่หทู้องซ้นหบึง
ตูเเลเฟี่อนผมเปี่นพึเศษ มึเซล ผมอยากใหทู้ประคบประหงมเขาเหมึอนเเพนด”า
เเตํเมอซึเออรํบุค เราเต็มเเลฆัวคร้บ ไม่มึทืวํางเหลือเลย
งั้นก็ทําใหฆัมึทิ่วําง จัดใหทู้เขาอยู่ทืหมายเลข 11
หฆัองหมายเลข 11 จะถูกเก็บไวอู้ ใซ่อย่างเปี่นทางการเสมอ
มันสบายมากๆ
หฆัองหมายเลข 11 ไม่วํางเเลฆัว ศาสตราจารยํชาวออสเตรึยจองไว” 2 วันก่อน
รถไฟทั้งขบวนไม่มึตู"นอนซั่นหนี่งเหลือเลยงั้นเหรอ
ไม่มึคร้บ
เเลฆัวซั่นสองสะ
ไม่มึทิ่วํางเหลืออยู่เลย
มาดมัวเเซลลํเดเบเเนม
คุณปัวโรตํ ไปดฆัวยกันหรึอคะเบี่ย
ขี่นอยู่กั้บวําใครจะซนะการโต"เถียงนื้
ผุโดยสารทั้งหมดมาถึงหรึอยัง
ครบทุกคนยกเวฆันตุณเเฮรํริส
"ผุโดยสารทกคนต"องเช็คอินอย่างนํอย ครึงซ.ม.ก่อนเวลารถไฟออก
"ไม่เซ่นบั้นทิ่นั่งจะถูกยกเลิก"
ครี่งซ.ม.นั้นฝานไปเเลฆัว ทิ่นั่งถูกยกเลิก
ซ่วยยกกระเป่าเมอซึเออรํปัวโรตํ ไปทีห"องหมายเลขสามกั้บคุณเเบีคควีน
- ขอบคุณ บุค - ขอใหฆัสบุกนะ เพึอน
ขอต"อนร้บคร้บ
เลข 3 นําโซครําย
ขอโทษคร้บ ผมไม่ไตอู้ตั๊งใจจะหยาบคาย
ลองทําตูบอู้างก็ตีนะคะ
อย่างหนี่งของการเดินทางโดยรถไฟ คึอเรามักจะซนกั้บใครอยู่เรึอย
มันยอดเยี่ยมมาก
ฉ้นดั้งตารอการได"กลั้บมา
การเดินทางตืก็เพราะมึอาหารรสจัด สุเหร่า ไดธัเจอพวกผุธัซาย
เเตํนอกจากนื้นเเลธัว เราก็คิดถีงเตียงทิ่บ"าน
ฉินถูกกสาวหา เรึองตามจับสามึในตํางประเทศ
เเตํจริงๆ เเลฆัวฉินก็ปฎีเสธมันไม่ไดฆั ฉินซอบใซ่เวลาตามลําพ้งนะ
เเตํผุอู้หญิงมึความตอู้องการบางอย่าง ทีสมควรไดรึบ ถ่าเธอมึเงินพอ
เเละเปี่นประจํา ถ่าเลือกไดฆั
โอิย ตายเเลฆัว! ไฟไหมธัคร้วนํะ!
ลาก่อนคร้บ
สายัณห่สวัสดิ์
หมายเลขเกฆัา
สายัณห่สวัสดิ์
สบายตีมั่ปิ้
เซิญูคุณก่อน
อา หมายเลขสาม
ตุณคงเปี่นตุณเเม็คควีน?
ใซ่ผมคิดว่าตุณบ่าจะมาผิดห"องนะ
ขอโทษนะ คุณมึปัญูหาอะไรเหรอ
ไป ไม่มึปัญหา
รถไฟเต็ม
ผมว่าเราเปี๋น คุณเรึยกวําไงนะ "เพึอนร่วมหฆัอง" กัน
จริงรึ
ผมก็ผิดหวังในตัวตุณพอๆ กัน ตีมากเลย
มาเร็ว หบูนํอย
ไม่
ห่๖งนื้สะ
ทําไมยังไม่เอาของฉ้นออกจากกระเป่าอิก
รถจะออกในอิกหฆัานาทื ประกาศเรึยกเปี๋นคร้งสุดทําย!
เรามาเเปรงขนกั้นตีมั๊ย
พวกเขามัวทําบอู้าอะไรกั้นอยู่
เราออกไปจากบี่เบี่อไหร่ ใหอู้พวกเขาทําเตียงซะ
สิ่งไวฆัเรึยบรํอยเเลฆัว ตุณเเรดเช็ตตํ
ไป ผมตอู้องการใหฆัทําเตียง เเละเอาเครึองบันทึกคําบอกมาทื
หมาบนโต๊ะกินขฆัาว นําร้งเกืยจทิ่สุด เทาทืเคยเหีนมา
- คร้บผม - ไปตามตัวเเม็คควีน
เเละบอกใหทู้เขาเอาใบเสร็จทุกใบ จากงานขายทืมึลาน
- จัดการใหฆัเรึยบรํอยซะ - คร้บผม
ไปจัดการให"เรึยบรํอยเติ่ยวนื้
- บอกใหไปจัดการเติ่ยวนื้ไม่ใซ่เหรอ - ทันทืคร้บ
"ระวังตัวให”ตี"
กาเเฟคร้บ คุณเเรตเช็ตตํ
ใครเปีนคนทํา
ผมไม่ทราบคร้บ
สายัณทํสวัสดิ์ คุณนายฮ้บบารํด
สวัสดี คุณมาสเตอรํเเมน
สวัสตีคร้บ
ถ่าจํองนานกวํานื้อิกบีด ฉ้นจะคิดค่าเซ่าละนะ
ผมยอมจ่าย
ติ่มอืกเเกอู้วสึ
ตุณโดนตูถูกเหรอ
ผิดหวังน่ะ
ผุฆัซายบางคนตูหนําตาตี
อย่างเตียวทิ่ต"องทําคึอ
หุบปากเอาไว" เเละพวกเขา จะไดธัของตีตึดมึอกลั้บบฆัาน
เเตํก็ยังไม่วายพูดมาก
ทุกอย่างเรึยบรํอยรึเปสา คุณนายฮ้บบารํด
คุณมึลั้ญซาตญูาณสูง ผมฐ์
สามึฉ้นคนทิ่สองก็เคยพูดเเบบนื้น
เติ่ยวนะ นั่นมันคนเเรกนี่นา
ใซ่เเลพ็ว
เปี่นคนฉลาดลุดทิ่ฉินเคยเจอ
หนําเหมึอนหัวผักกาต เเตํฉ้นชอบหัวผักกาดบัน
ยินดีทิ่ไดฆัตุยกั้น
ราตริสวัสดิ์ค่ะ
เมอซ็เออร์บ้ว โ รตดี๊รับขุ่?
นี่คร้บ
ระหว่างคุณร้บอาหาร
ผมจะยฆัายเมอซึเออรํเเบีคควีน ไปยังตู"เมอซึเออรํบุค
ตุณเดินทางดธัวยดั่วชั้นหนี่งคร้บ เมอซึเออรํ
แสวไขํสะ
สวัสตียามบ่าย
คุณนายฮ้บบารํด
สวัสตียามบ่าย
เซิญตามสบาย
- อภิบันทนาการจากโอเรึยนทํเอกซํเพรส - ขอบคุณค่ะ ดุณบุค
ผมมึหนําทิ่ตูเเลตุณทุกเริ่อง
ไม่ค่ะ ขอบคุณ ฉินไม่ติ่ม
มันไม่เหมาะกั้บคุณงั้นเหรอ
บาปไม่เหมาะกับฉ้น
เเละมลทินคึอทิ่ชี่งปิศาจ คธันพบพวกเตียวกั้บมัน
เราไม่ควรตุยกั้นตํอ
สวัสตียามบ่ายคร้บ
เมอซึเออรํ เหลอู้าเรึยกน็าย่อย หนํอยไหม
เลืยดายทิ่ผมมึบัดไวฆักั้บ ผุฆัอํานวยการรถไฟ
เติ่ยวเขาก็ตฆัองไปเเลฆัว
เซิญตุณเลย
เรึยบรํอยเเลย๊วนะ
เหมึอนทิ่โฆษณาไวฆั
อืกอย่าง เรี่องทิ่ตืสุดบนรถไฟ ไม่ใซ่อาหาร
ปี๊หมวํามันมักจะมึ...
ความซัดเเยอู้งระหวํางคนเเปลกหนํา ถูกจับมาอยู่รวมกั้นเปี่นวันๆ โตยไม่มึอะไรเหมึอนกั้นเลย
เเตํจําเปีนตฆัองเดินทาง จากทืหบึงไปอิกทืหบีง
เเละจะไม่ไดฆัพบเจอกันอิก
ความเบี่อหนําย กั้บความไม่มึลั้กษณะเฉพาะ
กั้บการโยกเบาๆ เปี่นจังหวะ
มึงานอดิเรกเเบบตุณ ไม่มึทางเปี่นอะไรทืตีไดฆั
ให"ตาย หวังว่างั้น
สิ่งปลามาใหฆัฉินทื
เปลิ่ยนปลาทะเลเปินปลาลิ่นหมา ผักสลั้ดเปีนมันฝร้ง เเละ...
ซอสเนื้อเปีนซอสครึมขาว
ฟอหนุ่ม ฟังตูเยี่ยมเลย ผมขอเหมึอนกั้น
เจําหญิงดราโกมึรอฟฟ์
ฮู้หมถ่าผมจะเเตํงงานเพิ่อเงินละก็ ผมจะขอเเตํงกั้บเงินเยอะเเบบบัน
ฉ้นเเปรงขนให"ดาเลืยเบี่อเซ่านื้
เปสา เธอทรมานหมาเเสนร้กของฉิน
ฉ้นขอใหฆัเธอเเปรงขนมัน
ตุณยังสนุกกั้บงานเขืยนของดิกเกนสํอยู่ไหม
มากๆ เลย เฟี่อนร้ก
ปี๊หม พวกหบังลึอกั้บการไม่อยู่กับทิ่ ทําใหธัคุณพลาดเรึองความร้กไป
ความร้กไม่เคยไดฆัมาโดยไม่เจีบปวด
มันเคย...
ครั้งหนี่งมันเคยมึใครบางคน
ในคราวตํอๆ ไป ผมขอไม่บังขฆัางซายคนบุ้น
คนเหมึอนกั้นควรนั่งด"วยกั้น เราไม่เหมึอนกั้น
ไม่ใซ่ทกคนทิ่คิดมาก เรึองการเเบ่งเเยกกลู่ม ศาสตราจารยํ
มันไม่เกิ่ยวอะไรทั้งนื้น ทืผมอยากเเบ่งเเยกกั้บพวกเขา
การนําไวน์เเดงมาปนกั้บไวน์ขาว จะทําใหฆัทังคู่เลืยรสซาดิ
ฉินซอบโรเซ่ตีๆนะ
เฮี้ คุณเปี๋นไงบ”าง จะเปี๋นไรไหม
ถ่าผมขอร่วมโต๊ะตฆัวย
ของหวานคึอการทําตามใจ
เเละผมรู่สึกบฆัองตี้น เเละโงํเงําทืจะทําตามใจโตยลําพ้ง
ผมมึความสุขทิ่สุดเมื่ออยู่ลําพ้ง
เเตํ...
ลําหร้บเค”กชี่นเลืกๆ ของตุณ เซิญูน็งเลย
ดฆัวยความยินตี โทษทืนะ ขอสํอมอิกศันด"วย
ผมกําลั้งพยายามทําความรู่จักตุณ ตุณปัวโรตํ
ผมไม่เคยไดฆันั่งใกล"ๆ คนตังมาก่อนเลย
เปสา ผมพูดโกหก
ครั้งหนี่งผมเคยนั่นรถบัสไปกับไท ดือบบํ
บักเบสบอล ทีมตีทรอยทํ
คุณคงไม่วํานะถ่าผมจะกึนชี่นโคฆังเลืกๆ ด”านบน
คุณเปีนคนประหลาด
คุณเปีนผุฆัซายทิ่เเปลก ไม่เหมึอนใคร
ผมมาถึงวัยทิ่รู่ตัวเองตี วําซอบอะไร ไม่ซอบอะไร
ลิ่งทิ่ผมซอบ ผมมึความสุขกั้บมันมาก สึงทีไม่ซอบ ผมไม่ขอทน
อย่างเซ่นการพุดหยอกล"อซั่วครู่ กํอนการสนทนาทีควรจะเปีนเรึองธุรกึจ
คุณตลกตี
เอาละ
ผมมึงานจะเสนอใหธักั้บตุณ
"ผุฆัสะสางใหฆัคนบริสุทธิ์" บันคือทีพวกหบังลึอพึมพํขนานนามใหฆัคุณ
เเละคุณคือผุฆับริสุทธิ์งั้นรึ
ผมเปีนบุ้กธุรกึจ
ผมเปีนบักคอู้างานศิลป์ คึอผมยังเปินมึอใหม่
เเตํผมมึโซคของผุฆัเริ่มตฆัน
โบราณวัตถุ ของสะสม
พรม ของเเปลก ตะวันออก
ผมยังใหม่กั้บธุรกึจ ก็เลยมึสายตาเเบบสมัครเสน
เเตํผมมึปัญูหาบีดหนํอยกับพวก...
ทิ่เรึยกกั้นวําบุ้กประเมึน
เรา เซึ่อพวกเขามากไม่ไดฆั
ลูกค"าผมบางคน
พวกเขาซี้อของไป
เเละพบวําพวกมันไม่ใซ่ของเเทํ
ชี่งไม่ใซ่ความผิดผมลั้กบีด
ถ่าผฆัาพ้นคอไหมคาซานเปี่นของปลอม
จริงไหม
มึศัตรูอยู่หลายคนไงสะ
ผมไดรึบจดหมาย มึคนลํงคําขํมขุ่มา
ผมคิดวํานําจะเปีนพวกอิตาเลืยน
ผมขายพรมซาฟาวิดซุดหบี่ง ใหฆัพวกเขาไปในม็ลาน
เเละพวกคนซี้อไม่ค่อยซอบใจ เกืยวกั้บเเหสงทืมา
เเละพวกเขาอยากไดฆัเงินคึน พรํอมดอกเบึยไงสะ
พวกอิตาเลืยน
ยังไงก็เปีนพวกนื้นวันยังติ่า
เเละจากนั้น บุ้กลึบอัจฉริยะก็มาถึง
ผมเหรอ
- ใซ่ คุณ เฮอรํคิวลิส ปัวโรตํ - เเอรํกูล
บี่คึอลิ่งทิ่ผมอยากทํา
ผมอยากจํางใหธัคุณคอยตุอู้มกั้นผม
จนกวําผมจะหาทิ่ปลอดภ้ยไดธั
เปี๋นงานงํายๆ ลําหร้บตุณ
เเละผมจะไดฆัอยู่เเบบสงบๆ เสียที
- ผมเข"าใจ - ดี
ผมขอปฎีเสธ
วําไงนะ เเย่จริง
ผมอาจไม่ไดฆัอธิบายซ้ดเจนพอ
ปี๊หม มึคนอยากจัดการผม
เเละรู่ตัววําไม่ไดฆัเกึดมาเปี่นผุฆัซายเเสนตี เเมฆัลั้กบีดเตืยว
เเละถ่าโลกหลั้งความตายมึอยู่จริง ผมจะถูกพึพากษาเหมึอนตุณ
เเตํ...
ผมยังไมรึบรํอนลําหร้บลิ่งนั้น
- ตุณกําลั้งใซ่ปินขุ่ผมงั้นรึ - เปสา
ไม่ใซ่คุณ เเตํขุ่โลก
ผมอยู่ในโลก อย่ามาเล็งปินใลํผม
หนี่งหมี่นตํออาทิตยํฟีงตูเปี๋นไง
เปีนขฆัอเสนอทิ่ใจกวฆัางมาก คุณเเรตเช็ตตํ ผมตธัองปฎีเสธ
- หมิ่นห”าสะ - ตุณไม่ไดฆัยีนผม ผมปฎีเสธ
เข"าใจเเลอู้ว
มันไม่โด่งตังพอ ลําหร้บเฮอรํคิวลิส ปัวโรตํใซ่ไหม
ไม่มึเเสงไฟเเฟลซ
คุณขายของเกัใหฆัพวกบักเลง ตุณกําลั้งไดรึบผลกรรม
ผมจับตัวอาซญากร ผมไม่ปกป์องพวกเขา
คุณตอบวํา "ไม่" กั้บเงินสกปรกของผม
ผมตอบวํา "ไม่" กั้บคุณ ตุณเเรตเช็ตตํ
ธุรกึจพรํอมปินใซ่ไหมสะ เปี๋นเพรา ะข"อบุ้นใซ่ไหม
มันเปีนเริ่องลํวนตัวมากกวํานื้น
ผมไม่ชอบหนําตุณ
ผมขอดิวก่อนนะ
ตุณซอบเคธักผมใซ่ไหมสะ
เคํกอร่อยมาก ขอโหธัเปีนยามบ่ายทิ่รี่นรมยํ ตุณเเรตเช็ตตํ
วินคอฟซึ
ขอบคุณ
หนาวจัง
เเคทรึนทิ่เเสนตี
ทิ่ร้ก
เมอซึเออรํดิกเกนสํ
ตุณเเรตเช็ตตํคร้บ
ไม่มึอะไร
ตืเเลฆัวคร้บ
ราตรึสวัสดิ์คร้บ
คุณนายฮ้บบารํดรึ
ตุณนายฮ้บบารํดก็เเบบบิ้เเหละคร้บ
คุณนายฮ้บบารํด
เราตายรึเปสา
ท่านสุภาพสตรึเเละบุรุษ รถไฟเกิดตกราง
ตุณไม่เปี๋นไรนะ คุณมารํเกซ
ผมไม่เปี๋นไร ขอบคุณ
คุณบุคจะบอกกับทุกท่าน...
ในตอนเซ่า ไดโปรด ท่านจะปลอดภ้ยสุดในหธัองของทาน
เเหงละ
เราจะตายกั้นบั๊ย
แคซกืนของผม
คุณเเสนสวย...
ท่านผุ”มึเกึยรดิ ผมเกรงวํารถไฟเรา ยังไม่สามารถเเสนไปไหนตํอไดฆั
ใซ่ เวอู้นเเตํตกลงไป
เราจะตฆัองนั่งรอเเบบนื้ไปอืกนานเเค่ไหน
ใซ่ตฆัองมึใครลั้กคนทําอะไรลั้กอย่าง
เเน่นอนผมกําลั้งทําบางอย่างอยู่ คือไม่ทําอะไรเลย
เเน่นอนวําเมื่อ 2 ซ.ม. 10 นาทืทิ่ฝานมา ตอนทีเราไปไม่ถีงโบรดตามกําหนดเวลา
หัวหบวิสถาบืจะตอิงส้บบิษฐาบ สถาบการณขืองเราออก
เเละส่ง ท็มช่วยเ หถีอมา เ พือยก รถ ไ ฟออก จ าก หิมะ
เคถียมื้สขืทาง เเละส่งเราสู่จุดหมาย
จบถีงตอบบั๊บ โปรดมั่บไจว'า
เราทุกคนจะมึความอบอุ่น มึอาหารเเละความสะตวกสบาย
เราเดินไปไดฆันะ
เราจะตายจากความพยายามนั่น
ฉินต”องไปตํอเรึอ
เรึอฉินจะออกจากทา วันมะรึนจากฝร้งเศส
เดาวําโดยไม่มึตุณ หรึอวําผมในลอนดอน
ตุณตฆัองร้บผิดซอบ การเลืยเวลาของฉิน ตุณบุค
มาดาม คุณจะให”ผมร้บผิดซอบ สภาวะอากาศไม่ไดฆัคร้บ
ต”องได”ซึ คุณคือคนร้บผิดซอบทิ่บี่
เเลฆัวการประชุมในตูรินของผมสะ
เเละผมมึน็ดทิ่โรงงานรถในโซโซสํ
ใซ่ บางอย่าง ทือยู่ในมึอของพระเจํา
เราไม่มึลิทธิตัดลินใจ...
วําเราสมควรไปถีงจุดหมายอย่างปลอดภ้ย
หรึอตฆัองร่วงหสนเหมึอนลูซึเฟอรํ
อาหารเซ่าคร้บ ตุณเเรตเช็ตตํ
อรุณสวัสดิ์ คุณมาสเตอรํเเมน
มึปัญูหาเหรอ
ไม่เเนํใจคร้บ
๘ ฮั ตุณเเรตเซตต?
ขอโทษนะ
นั่นเปี๋นลมเย็นๆ
ซ่วยไปตามเมอซึเออรํบุคมาโดยตํวน เเละตุณหมออารํบุธนอตดฆัวย
พระเจํา!
อย่าเเตะตฆัองอะไร นอกจากตัวเขา
พระเจํา นี่มันเลวรํายมาก
ทืเเรกก็หิมะ ตอนนื้...
ผมต”องไปพบกั้บตํารวจ เเละให"ปากคําทืสถาบีสกปรกลั้กเเห่ง
เเละบึคนตาย
เขาถูกเเทง
ดธัวยมึดยาวคมเรึยบ
เเผลโดนเเทงหลายเเห่ง บางทิ่ตี้น บางทืตัดตรงเขทู้ากลฆัามเบีอ
ทางดฆัานซ่ายหรึอทางด"านขวา
นั่นคึอประเต็น
ตูเหมึอนวําฆาตกร อาจจะหลั้บตาเเละเเทงโดยไม่มอง
ประมาณเวลาทิ่ตายไดไหม
ยากทิ่จะบอก หนําตํางเปิดอยู่
เเตํถ่าผมเดาไดธัตีสุด คือระหวํางเทียงคืนถีงตีสอง
เเตํไม่มึใครเขฆัาไปในหฆัองเขาเลยนะ ผมบังประจําทีอยู่ทังคึน
ฮั ๘ ฮั อื ฮั ขั้ ผมต องม อง เหนถามใครเขาไปใบนบ มันเปี่นไปไม่ได"
ขอบคุณ หมอ กรุณากลั้บไปทืตู"เสบึยงก่อน
มึเซล ปิดตูอู้นื้ซะ
ปัวโรตํ
ผมตฆัองให"ตุณซ่วยเเลฆัวละเพิ่อน
คุณต"องหาให"เจอวําใครทํา
ไดโปรด ผมขอวิงวอน ในนามของโอเรึยนทํเอกซํเพรส
ในตอนทิ่ตํารวจมาถึง เราจะเเจํงพวกเขาวําปิดคตีไดทู้เเลอู้ว
ตุณคนเตืยวเท่านิ้นทิ่จะซ่วยผมไวไดฆั
ผมชี่งในความไวฆัวางใจตุณ เพี่อนร้ก เเตํผมตฆัองพ้กฝอน
คิดซะวํามันเปี่นปริศนาเลืกๆ ริมซายหาด
ไม่ไดฆัยากอะไรลําหร้บตุณเลย!
ตุณตรวจสอบภูม็หลั้งครอบคร้ว ของพวกผุโดยสาร
คุณนําเสนอขฆัอเท็จจริง เเละทําในลิงทีคุณต"องทํา
นั่งลงบนเก"าอึ๋ เเละกึนเค”กของตุณ
เเละนั่งคิดไป จนกระทังไดทู้ขธัอสรุปออกมา
ตุณมึอะไรจะทําอิกเหรอ ระหวํางเราบุ้งรอกั้นอยู่ในหิมะ
สําเซลลํลึเทาในสมองตุณไม่ไดรึบการกระตุ”น มันจะหิวโหยเเละตายไป
ตุณคิดว่าผมทําเเบบนื้นเหรอ บังอยู่บนเกฆัาอิ...
เเละกึนเคธักชี่นเลืกๆ จากบันก็เกึดความคิดทียีงใหญ่
- ผมไม่รู่วําตุณทําอะไรบี่ - ผมมึดิกเกนสํของผม
ซ่างหัวดิกเกนสํตุณเหอะ
ถ่าเราทิ้งเริ่องนื้ไวในมึอตํารวจ พวกเขาจะเลือกผุ"ถูกกสาวหา
ถูกหรึอผิด เเละพวกเขาจะจับเเขวนคอ
คนทิ่เปีนไปไดฆัทิ่สุด ตุณมารํเกซ
ไม่มึเหตุผลอะไร นอกจากวําเขาซีอมารํเกซ
หรึอหมออารํบุธนอต จากลืของผิวเขา
ตุณเปีนเพึยงคนเตืยว ทีจะผตุงความยุดิธรรม
- ขอเเผนผังตูโดยสารนื้ใหฆัผม - ไตธัเลย
- พาสปอรํตทกเสม - ได"หมด
น็ดลั้มภาษณ์กั้บผุโดยสารทุกคน
หลักฐาน คําสั่งเเละวิธีการ จนกระทังเจอผุธัตธัองหา
ผมไม่ยอมร้บการฆาตกรรม เพึ่อน
ทุกๆ วัน เราเจอกั้บคนทิ่อยู่ไปก็หบักโลก
เเตํเราก็ไม่ฆ่าพวกเขา
เราตฆัองประเณิฐกวําพวกลั้ตวํ
ไปหาตัวฆาตกรกันเถอะ
เกึดอะไรขี่นน่ะ
ท่านสุภาพสตรึเเละบุรุษ ผมขออบุญูาต
ตูเหมึอนว่าโชครํายของเรายิ่งเเย่ลงไปอิก
นั่นคึอ...
มีผุโดยสารคนหนี่งเลืยซีวิตบนรถไฟ
เมอซึเออรํเเรตเช็ตตํ
ตูเหมึอนวําพวกนั้นเก็บเขาจนได"
ตุณคิดวําเขาโดนฆ่างั้นเหรอ
เปสาๆ
ผมเเค่หมายความวํา เขาเปีนคนเเข็งเเรงมาก
เขามึศัตรูเยอะ ก็เเค่นิ้น
เขามึจริงๆ เขาถูกฆาตกกรม
พระเจําซ่วย ฆาตกรรม ทิ่นี่เหรอ
ใซ่เเลพ็ว
ขอพระเปีนเจําทรงร้บวิญูญูาณเขา
มึคนเข”าไปเฟนฟานในหอู้องโดยสารฉิน กลางตืกเมึอคึนบี
ไม่มึใครยอมเซึ่อฉิน
มันเกึดอะไรขี่น
ระหวํางทิ่เราตึดหิมะกั้นอยู่ ผมไดฆัถูกเลือกใหฆัเปีนผุฆัลืบสวน
เเละหาตัวอาซญูากร ใหฆักั้บเพึอนของผม เมอซึเออรํบุค
ทําไมต"องเปี๋นคุณ
ผมชี่อวํา เเอรํกูล ปัวโรตํ
เเละผมน่าจะเปินบักสึบ ทืเก่งทืสุดในโลก
ผมจะคุยกั้บพวกตุณทีละคน ในตอนบี...
ผมขอเเนะบําใหธัคุณอยู่เเตํในหฆัอง เเละล็อคประตูใหฆัตี
ฉินรู่สึกเหมึอนเปีนบุ้กโทษทิ่บี่
เฟี่อความปลอดภ้ยของตัวตุณเอง
ถ่ามึการฆาตกรรม
๘ บ่ ห งื กเเปลวาตองมฆาตกร
ฆาตกรอยู่กับเรา ตอนนื้...
บนรถไฟขบวนนื้
ตอนกลางดึบ ประตูระหวํางตูโดยสารถูกลือคใซ่ไหม
เเน่นอนคร้บ ดธัวยมึอผมเอง
รถไฟถูกตรวจหมดเเลฆัว ไม่มึใครซ่อนทังข"างในเเละข”างใตฆั
เราจืงสามารถจํากั้ดการสอบสวน เเค่พวกทีอยู่ในตูฆัรถคาเลสํ
บุค คุณจะซ่วยผม
ในฐานะผุ”เดินทางคนเดียว ทีนอนในอืกตูโดยสาร
ตุณเปี๋นเพึยงคนเตียวทิ่ ไม่ใซ่ผุฆัตฆัอง สง ลั้ย
คุณเเบีคควีน บีใซ่เวลาทีสมควรจะตืมง้นรึ
นายของผมตาย
ผมต"องตกงาน เเละคุณมองมาเหมึอนผมเปี๋นคนทํา
เราไม่ได"กสาวหานะ
คุณรู่จักเขา เอาเปีนวํา เราตย๊องรวบรวมความจริงทีจําเปี่นจากตุณ
คุณเปี่นญูาตึเขารึเปสา
ไม่ใซ่ เปีนเลขาบุการ
จองการเดินทาง สั่งสเต็กใหฆัเขา
หมอนั่นกึนสเต็ก มากกวําทีผมเคยเหีนมาทังซีวิต
เขาคทู้าของเก่า
ไม่ไดฆัมึตุณสมบัดิดฆัวยซ์า ขาดทังรสบียมเเละความรู๊
ความจริงคือเขาไม่มึหัวทางธุรกึจ บัญชี
ไม่มึซักอย่าง
ผมเปี่นคนตูเเลทั้งหมด
เขาจํางคุณไวฆันานเเค่ไหน
อีก 20 วันจะครบหนี่งปิ
ผมไม่ซอบใจเริ่อง ขฆัอห"ามผลิตเเละขายสุรา
ก็เลยออกไปอยู่นอกประเทศ มึหบีลิน
ผมเรึยนจบดฆัานทนายความ...
เเตํไม่ได"เปี่นทนาย
ผมไม่เหมาะกั้บงานเเบบนื้น
ตุณซอบเขาไหม
ผมซอบเงินของเขา
เเรตเช็ตตํหยาบคาย
ชอบออกค"าสั่ง ตุถูกคบ เเละเป็บ ไป ไดสู้งว'าเขาเป็บอาชญากร
๘ อั ยั สี่ ' ดุณเ หบเขาครงสุด ทายเมอ ไ หร
บ่า จะเป็บช่วงสี่ทุฆบิดหบ่อย
เขาเรึยกผมเข"าไป สรุปเรึองการขายของเราในอิตาลื
มึลาน ขายของปลอมนํะเหรอ
ใซ่ๆ เขาอยากตรวจสอบบัญซี
ผมตฆัองเเปลทุกอย่าง
เพราะลั้ญูญูาเปี่นภาษาฝรั่งเศส เเละเขาพูดไม่ไดฆัลั้กคํา
เเละตอ บเราหยุด ทิ่ว๊บคอ ฟซื
ผมเริฆ่ศุยกขืหมอผิวส็ อาร์บุธบอต
เราตึฆ่ดวิยกฆับบิดหบ่อย ยืดเเขปี๊ยึดขา
เขามี่ย่'
ความเหี่นเเปลกๆ เรี่องสตาลิน ผมเลยต"องเปลืยนเรึอง
ผมไม่ไดทู้เหยืยดเขาเริ่องเซึ้อซาดิ เเตํผมไม่ค่อยซอบคนฮิงกฤษ
เเลทู้วเลิกปารํตี้กั้นตอนไหน
เขากลั้บไปหลั้งตีสอง
ตุณฮู้หมวําเเรตเช็ตตํ นําจะมึศัตรูประเภทไหนบทู้าง
ให”ตาย
มากจนน็บไม่ถ่วน
เขาเคยบอกเหรอวําโดนขํมขุ่
เขาไดรึบจดหมายขุ่หลายฉบับ
ผมมึมันอยู่ถ่าตุณอยากเหีน บางฉบับบ่ะ
เขาฉีกทิ่เหลือทิ้ง
โยนเขทู้ากองไฟ
นี่ไง
ระวังตัวให”ตี
ไม่มึใครกล"าลองตีกับเรา
ขอบคุณ คุณเเบีคควีน
ขอบคุณ
ถ่าเรามึคําถามเพิ่มเตึม เราจะเซิญคุณมาอิกคร้ง
พวกตุณบึกถีงผุฆัซายละดินรึเปสา
มารํเกซ เขาน่าสนใจนะ
เเละคนเเบบพวกเขาน่ะ
พวกนั้นไม่ร้งเกืยจเริ่องฆาตกรรม วํากั้นตามประวัดิศาสตรํนะ
คุณบอกวําไม่ไดฆัเหยืยดเขา เรึองเซีอซาตึ
ผมเดาวํา
ขี่นอยู่กั้บเซึ้อซาตึบ่ะ
เขาตอบได"ตีมาก
- ตุณคึตวําเปี่นเเม็คควีนรึ ผุ้ ฉื อึ๋ - ยง เรว เกบไป
ยอมร้บวําผมบึกภาพเขาเเทงใคร 12 คร้งอย่างบธัาคลั้งไม่ออก
ยังไม่สร่างเมาดฆัวยซ์า ใครทํากันนะ
ผมยังไม่ฐ์ ถึงเวลาตฆัองถาม
- ถามใคร - เหยือ
เขาถูกเเทงลิบสองเเผล อย่างทือารํบุธนอตบอก ไม่มึรูปเเบบ
ถ่าหมอเปีนผุ”ตอู้องสงลั้ย
เเน่นอนวําเขาไม่ยอมใหฆัมันมึอิทธิพล เหบีอหนําทืเขา
เฮี้ นาฬิกา มันหยุดตอน ดี 1.15
นั่นตรงกั้บทิ่หมอบอกเริ่องเวลาการตาย
ถ่าเปี๋นไปไดธั ใซ่ เปี่นไปไดฆัเเบ่นอน
- ผมไม่ค่อยเขอู้าใจบัก - ผมก็ไม่เข"าใจเหมึอนกั้น
ผมไม่เขฆัาใจอะไรลั้กอย่าง
ถ่าตูทิ่เเผลสองเเห่งบี่
มันรุนเเรงเเละลืกมาก เเตํมึเลือดเเค่เลืกนํอย
เเตํบี่เปีนการทํารํายทิ่บธัาคสี่ง
เเทงตรงนื้ทื ตรงนื้นที ไม่มึรูปเเบบเลย เเค่ความรุนเเรงสุดๆ
เเละระหวํางนิ้น เหยี่อของเรา ทืทังเเข็งเเรง ใจรํอน เเละมึกาเเฟเต็มทํอง...
กลิบนอนแน่นิ่ง เเละยอมร้บความตายโดยไม่ตํอสู่
พั้ ตื่ ๘งืถิ่ รื้ ทงทเขาเองกมสงน...
อาวุธทิ่เขา อาจใซ่ป์องกั้นตัวเองไดฆั
เอ”า ร้บไป
ไหน ตูตรงนื้ลิ
บารํบึทอล ใลํลงในเคริ่องติ่ม
มอมยาเขาเพิ่อจะใหใซ่ปินไม่ไดฆั
เเละหลั้งจากนื้น ผ"าเช็ดหนํา ผุ"หญิง
สึนคฆัาชั้นเลิศ ทําด”วยมึอ ขายราคาสองพ้นฟร้งคํในปารึส
เเละเธอมึฮิกษรย่อตัว "เอซ"
- เเละเฟี่อนตัวเลืกของเรา ทิ่ทําความสะอาดกลฆัองยาสูบ - อิกหบึงเบาะเเส
ใซ่เเลฆัว เบาะเเสท่วมทํน ทืพากั้นไหลบ่าเข"ามา
เเตํก็ตูเหมึอนจะมึเพึยงหนี่งเตียว ทีเปีนของจริง
เเละบางทีทิ่เขี่ยบุหริ่ฮินนื้ อาจบังเอิญูมึเบาะเเสใหอู้เรา
เศษของบันทึกทิ่ไหมอู้เกรึยม
อาจเปีนความพยายามทิ่จะเผาท่าลายหลั้กฐาน
เราขอยืมอุปกรณไดไหม
ขอบคุณ
ตอนนื้ผมอยากจะเขฆัาใจ...
วําทําไมเบาะเเสถีงถูกทิ้งไวฆั มากกวําจะฐ์วํามันคึออะไร
เราหาความจริงจากภายใน ไม่ใซ่ภายนอก
ลําหร้บในกรณินื้ ผมอาจ ยอมร้บความซ่วยเหลือทางวิทยาศาสตรํเลืกนํอย
ตุณจะซ่วยปร้บเปลวไฟ
มันเปีนเเค่จตหมายขํมขุ่อิกฉบับ
ตุณคิดผิดเเลฆัว เฟี่อน
ฉบับนื้มึความลั้บจะบอก
ตูสึ
"เบี่อเลือดเปี๋อนมึอ แกจะตาย"
หมายความวํายังไง
มากั้บผม บุค
มาเดิมคําในซ่องวํางกัน
บี่ไม่ใซ่เเค่ปริศนาริมชายหาดอิกตํอไปเเลฆัว
ผมรู่ชี่อจริงของซายคนทิ่ตาย
มันไม่ใซ่เเรตเช็ตตํ เเตํคึอคาสเซตดิ
ผมรู่จักซึ่อนื้น
ถ่างั้นคุณก็รู๊จัก ซีออารํมสตรองดฆัวย
คตึอาร์มสดรองบ่ะเหรอ
เรี๖งทิ่ช็อคคบหี้โลก
สองปืกอ บย่..
บ้กบิบช็ฮิดฆัง พับเอก จอหขื อาร์มสตรอง
กขืโซเบึยภรรยาดี่บขี้บมา เพือพบว'าลูกสาวคบเตี้ยว หบูบอิยเดซื
ถูกลคีตฆัว ไปจ ากเตึยงขณะทิ่บอ บหลขื
ดวิยความส็ข์หวัง...
พวกอ าร์มสต รอ งยอม จ'ายเ งิ บด'า ไถ'
เเต'ไม'บาบบ้ก กั ไ ดฬิบว'าเดซ็ถูก ฆ'าต าย
โดยเเรตเช็ตตรุ่ ซ็๖ตอบบั๊บคีอค าสเซตตึ
โ ซเ บึย อาร์มสต รองก"าลฆังตจิ้ทอิง ตอ บท็เธอ ไ ดฐิขื'าว
อาการช็อค ทํา ใหไธอคลอดกอ บกป๋าหบด
เสึยช็ว๊ต ไ ปหี้เเม2เละลุก
ดุณรูไรีฮิงบิ้ไดปิ๊ง ไง บัว โรตรุ่
เพราะวําจอห่น อารํมสตรอง บอกกั้บผมดธัวยตัวเอง
เขาเขืยนไปหาผมใหทู้ซ่วย
เเตํกวําผมจะไดรึบจดหมายของเขา
มันก็สายเกึนไปเเลฆัว
เขาถูก พบว'าเสียช็ว๊ตจากกระสุบปืบ
ปถิดช็พตฆัวเอง
"เลือดเดซี่ อารํมสตรองเปื้อนมึอเเก จะตฆัองชดใซ่ดธัวยความตาย"
มันเปี๋นจริงตามนื้น
- เมอซึเออรํปัวโรตํคร้บ - วําไง ม็เซล
ตุณนายฮ้บบารํตอยากคุยกั้บตุณ ผมถ่วงเธอไวฆันานลุดได”เเค่บี
คุณนายฮ้บบารํด ขออภ้ยทีต”องใหฆัรอนาน
คุณกําลั้งโกรธ เเละมึอะไรมากมายจะบอกกั้บผม
คุณพูดถูกเลย ใซ่เเลฆัว สึงทืฉ้นพยายาม...
จะบอกกั้บคุณมาทั้งวัน
เบี่อคืนนื้ฆาตกรอยู่ในหฆัองโดยสารฉิน
ฉินบึกวําจะโดนฆ่าไปเเลย๊ว กลายเปีนว่าฉ้นเเค่เกือบ...
เเตํเขาจัดการเเรตเช็ตตํเเทน
ฉินติ่นมาในความมึด ฉินรู่วํา มึผุธัซายเขฆัามาในหฆัองฉ้น
คุณเเน่ใจรึวําเปี่นผุฆัซาย
ฉินฐ์ตืวํามันเปี๋นยังไง เวลามึผุ"ซายอยู่ในหฆัองนอน
ฉ้นบอกกั้บพน็กงานประจําตูฆั เเละเขาไม่ยอมเซีอฉิน
ฉ้นบอกให" "เช็คประตูเซึ่อม ระหวํางหฆัองฉินกั้บห”องเเรตเช็ตตํ
"เขานําจะออกไปทางนั้น"
เเนํนอนวํามันถูกถอดกลอน
ยั ”งื บ่ ๘ ยั ห ฉนรูดวาลอคมนไว
หลั้งจากลิ่งทิ่เเรตเช็ตตํพูด
เขาเเสดงท่าทืสนใจอย่างซ้ดเจน
คุณอาจจะเคย...
ไดฆัยินเรี่องคตีลั้กพาตัวอารํมสตรองบฆัางไหม
ไม่มึทางเลิ่ยงเลยละ
เริ่องน่ากลั้ว
ฆาตกรทิ่ฆ่าเต็ก คาสเซตตึ
ตายไปเมื่อคึนนื้
เเรตเช็ตตํคือคนนื้น
บอกเเลฆัวไง ฉินฐ์วําเขาเปี๋นคนเลว
คุณเซึ่อฉ้น
เริ่องผุธัซายทิ่อยู่ในหธัองใซ่ไหม
ฉินฐ์คุณคิดวําฉินเปีนผุฆัหญิงเหลวไหล
เเตํฉินมึหลั้กฐานวําเปี๋นเริ่องจริง
มันมาจากเคริ่องเเบบ
ของพบักงานประจําตูโอเรึยนทํเอกซํเพรส
มันอาจจะหลุดจากเสี้อของมึเซล ตอนทีเขาอยู่ในหฆัองคุณ
กระดุมผมยังอยู่ครบนะ
ฉินเจอมันตรงปลายเตียง บนผ"าคลุม...
ตรงทิ่ฉินนอน
ตุณเรึยกมันวําอะไร
ผมเรึยกมันวําหลั้กฐาน ขอบคุณมาก ตุณนายฮ้บบารํด
ตุณเคยไปอเมริการึเปสา
ครั้งหนี่ง
หลายปิมาเเลฆัว ซ่วงลั้นๆ
ไปทําอะไรรึ
- เพิ่อยืนยันขฆัอสงลั้ย - ซึงคึอ?
วําผมคงจะไม่ซอบมัน
มึคนเสนองานใหฆัผมในบอสตัน
ไดไปเหีนบอสตัน ตรงกลั้บลอนดอนทันที
- เเรตเช็ตตํมาจากทิ่นั่นใซ่ไหม บอสตัน? - ผมคงปฎีเสธไม่ไดย๊
มันคงเลืยมารยาท
ทิ่จะถาม
เซิญเสาตํอ
๘ ผมเหน...
ตุณเเรตเช็ตตํครั้งสุดทํายตอนสามทุ่ม
ผมเอากาเเฟไปใหฆั เเละเเขวนเลึอของเขา
ผมคิดวําคุณปวดฟันอยู่นะ
ผมมึบุ้ดถอนฟันอาทิตยํบิ้ ในลอนดอน
คุณเเรตเช็ตตํย์าวํา ไม่ใหฆัเลือนมันอืกตํอไป
เขาบอกวําเบี่อทิ่จะได"ยีน ผมกลั้นเลืยงคราง
๘ ซ์ยี่ ๘๘ ตื่ เเรตเซตตทเหนอกเหนใจคนอน...
ติ่มกาเเฟตอนกลางคึน เปีนประจํารึเปสา
ไม่เลยคร้บ เเตํซ่วงหลั้งๆ เขาตูกระวนกระวายมาก
บอกวําเขาอยากติ่นตัว โดยเฉพาะเมึอคึนบี
เขาเจอจดหมายในหอู้องโดยสาร
บอกผมมาลิวําคุณไม่ไดฆัท่า
ถ่าผมจะทิ้งอะไรบางอย่าง ทีเเย่ๆ ไวฆับนหมอนคุณนะคร้บ
มันคงจะไม่ใซ่จดหมาย
กาเเฟ
เเบ่บอบว'า..ย่
คนร้บใซ่ลํวนตัวทิ่ตืเเละเเม่นยํา...
คงไม่มึวันพูดกั้บนายจําง อย่างทืคุณทําเเบ่ๆ
นอกจากจะฐ์วําอาซีพ ของตัวเขากําลั้งจะจบ...
อย่างปุบปับ
ผมวําไม่น่าจะใซ่ปวดฟีน
ปอดเหรอ
ไทรอยตํ
กระจายเขฆัาซ่องทํอง เหมึอนกั้บฟอผม ตอนอายุนํอยกวําผมหอู้าปิ
ตีสุดเเค่ไม่กิ่เตือน
"เกรงวําฝาตัดไม่ได”' หมอบอก
เเลฆัวลู่ๆ ผมก็ไม่...กลั้ว
ผมจะทําเเตํลิ่งทิ่ ผมอยากทําตังเเตํบีไป
ผมเปิดใจหมดเเลอู้ว
กาเเฟ
ตูเหมึอนวําถ่วยของเขา ถูกเคลือบดฆัวยบารํบึทอล
เเน่นอนวํา คุณจะบอกผม วําตุณไม่ไดฆัเปีนคนใลํมันลงไป
ผมไม่ไดใลํอยู่เเลฆัว
ตุณไปร้บกาเเฟเเละเเกธัว มาจากไหนเเละตอนไหน
จากในคร้วคร้บ
ผมสิ่งมันไว"ซ่วงอาหารเย็น ใหฆัพรํอมตอนสามทุ่ม เเละเปีนไปตามบุ้น
ไม่วําใครก็สามารถเขฆัาถีงมันไดฆัก่อนผม
คุณมาสเตอรํเเมน
ผมเลืยใจดธัวยกั้บเริ่องปวตฟีน
ผมซอบเคฆักชี้นเลืกๆ
เอาละ คุณพึลารํ เอสตราวาโดส คุณเปี๋นบักสอนศาสนา
เเตํถูกฝืกใหธัเปี๋นพยาบาล ก่อนทืจะเปลืยนอาซีพ จริงไหม
ฉินเปี่นหนื้พระเจํา
คุณดิดเงินท่านยังงั้นรึ
มันเคยมึ...
ซ่วงซีวิตทิ่ฉินทําอะไรตามใจตัวเอง
ตอนทิ่ฉ้นร้บมากกวําใหฆั
เกอร์ฮาร์ด ฮาร์ดเเมบ
ศาสตราจารยํดฆัานวิศวกรรม
วิทยาศาสตรํคึอลิ่งทิ่จะทําใหฆั เยอรมบีกูฆัศักดิฒิคืนมาไดทู้
- บึเบียม็โน มารํเกซ - ตุณมารํเกซ
ฟังนะ ผมอยากเคลืยรํตัวเอง จากการเกึยวข”องกั้บอาซญากรรม
เซิญูถามผมไดฆัทุกเริ่อง
อะไรก็ไดธั ผมจะไม่โกหกอิกเเลฆัว
เบี่อคืนคุณออกจากห"องโดยสารบฆัางรึเปสา
เเค่ครั้งเตียว เพิ่อไปขอยาเเอสไพริน
ก่อนหนํานั้นคุณนายฮ้บบารํด เสนออย่างอินใหฆักั้บฉิน
ฉินปฎีเสธในตอนเเรก เเตํพอฉินนอนไม่หลั้บ
ก็เลยไปขอจากเธอ
การประชุมผมอยู่ในตูริน
ผมเปี่นซาวออสเตรึยคนเตียวทิ่จะนําเสนอ ซึงเเปลวําถ่าไม่มึผม...
การเลืคเซอรํจะดิ่ากวํามาตรฐาน
เเล"วผมก็เเหกคุก เเละตึดสึนบนเพึอใหไดธัเขฆัาไปในอเมริกา
ทิ่นั่นผมสาบานวําจะไม่โกหก หรึอลั้กขโมยอิก
๘ ขั้ ตื่ ตื่ เหนมยสหาย เพรา ะเมอคบเชอใจ เรา พวกเขาจะซึอมากข็บ
พวกอิตาเลืยนตี้อเหมึอนวัว พวกสเปนซึอเหมึอนเเกะ
พวกเบลเยี่ยม...
ผมกลั้บมาหธัองทิ่อยู่ร่วมกั้บ ฟอบ"านซาวฮิงกฤษไรํความลุข
ปลา เขาบ่นไม่เลิก
เเตํผมเเบ่ใจวําเขาเหีนผมนอนหลั้บสบีททั้งคืน จนกระทังเซ่า
ฉ้นอยากบอกวํา...
เผื่อมันจะมึลํวนเกิ่ยวขฆัอง...
มันมึซ่วงเวลาทิ่น่าฮิบอาย
ตอนทิ่ฉ้นไปหาตุณนายฮ้บบารํด
ครั้งเเรกฉินเปิดประตูผิดบาน
โอืะ ขอโทษค่ะ
ตอบบั๊บกี่ โมง
ม้บบ่าจะราวๆย่'.
ไม่ตฆัองขอโทษ
อีก 20 นาทืจะหธัาทุ่ม
น่าสนใจมาก
เทาทิ่ฐ์ คุณเปี๋นคนสุดทําย ทืได"เหีนเเรตเช็ตตํตอนยังมึซีวิต
- ธุรกึจตุณสะ - ขายรถยนตํ
ผมมึโซวํรูมสามเเห่ง
ผมมาถีงอเมริกาเเบบมึอเปสา เเละตอนบี...
ถ่าทิ่คุณพูดเปี่นเริ่องจริง ตุณเตเบเเนมจะยืนยันกั้บผม
เเตํมันเปีนเรี่องจริง
ฉินไม่โกหก
ฉินไม่โกหกเเนํ
อาจเปี่นไปไดไหมทิ่ตุณเดเบเเนม ออกจากหฆัองโดยสารโดยทึคุณไม่ลั้งเกต
ไม่ค่ะ ฉินเปี่นคนนอนหุไว
เเม"เลืยงเบาทิ่สุดก็ทําใหฆัฉินติ่นทันทื
ฉินเคยเจอเริ่องประหลาดใจมาครั้งหบี่ง
ไม่มึอิกแสว
เปสานะ ผมไม่ไดฆับอกวําเปี๋นคนซับรถ
พวกรูปทิ่กระจายออกมาจากกระเป่าคุณ
มึรูปตูตีอยู่ใบหนี่งทิ่เต็กผุธัซาย สวมหมวกโซเฟอรํ
ตอนไปเยี่ยมฟอในทิ่ทํางาน
คุณเคยซับรถใหใคร
คุณเอสตราวาโดส ทําไมมึอของตุณ ถีงมึรอยดฆัานเเบบบุ้กมวย
ฉินทํางานในเมึองฮินตรายๆ
ฉินจะถูกความกลั้วควบตุมไม่ไดฆั
ฉินจืงเรึยนการตํอสู่
เเตํคุณไม่เชี่อในพระเจําของตุณอิกตํอไป
หลั้งจากเจอเริ่องประหลาดใจนั่นงั้นรึ
ใซ่ค่ะ เผื่อวําพระองคํงานยุ่ง
พระเจํางานยุ่งเสมอ
ม้บคีอมาสเตอมื้เมบ
คนใกล"ตายไม่มึอะไรจะเลืย
ตรงเปีะ บุค ยกเวธันปัญูหาของคุณมารํเกซ
ชี่งไดฆัยืนยันเเลฆัววํา มาสเตอรํเเมนเพึอนร่วมห"องเขา
นอนอ่านหบังลืออยู่บนเตียง ตอนทืเกึดการตาย
ถ่ามันงํายเเบบนิ้น ผมคงไม่มึซึ่อเลืยง คนตํอไป
ศุณเดเบเเบม
คุณไม่วําอะไรนะทิ่จะเผซิญอากาศเย็น
ลําหร้บตุณเราจะมาปิกบีกกัน
โนขณะทิ่คุณทําให"เพิ่อนร่วมหฆัองฉิน ตฆัองทรมานกั้บหธัองศับเเคบ เข"าใจเเลอู้ว
เลือกโลเคซั่นตีทิ่สุดเฟี่อคาดคั้นความจริง จากฝูตํ๖งสงลั้ยแตํละคน
ทําใหธัเธอเลืยศูนยํ เเละจับฉินเเซ่เเข็ง
ฉลาดมาก
ซ่วยเขืยนชี่อเต็มของคุณ กั้บทีอยู่ให”ผมทีไดไหม
ลืม่วงอ่อน บอกไวธัเลย
คุณเอสตราวาโดสบอกฉินวํา ตุณถามถีงลืเลือคลุมนอนเธอ
"เเมริ่ เฮอป๊มโอบี่ เดเบเเนม"
ตุณเคยใซ่ขื่อเฮอป๊มโอบี่ไหม
โชํเเมรี่มาตลอด เวลาทิ่ฉินไม่ไดฆัถูกเรึยกวํา คุณเดเบเเนม ถบัดซ่าย
มันเเปลก ฉืนรู่ค่ะ
คุณคงตฆัองไม่ยีดดิดกับทฤษฎีคุณ ถ่ากําลั้งทดสอบลายมึอฉ้น
คุณคิดยังไงเกิ่ยวกับคนตาย
ฉินคงพูดไม่ไดฆัวําคิดเกิ่ยวกั้บเขา
ฉินไม่ค่อยเขอู้าใจประเต็นคําถามคุณ
ขออภัย มาดมัวเเซลลํ กั้บความเเหวกเเนวของผม
ธรรมซาตึของคนเราเเปลก ในเรึองความซับซ่อน
เฟี่อเขทู้าใจอย่างถ่องเเทํ ตฆัองใซ่เครี่องมึอทิ่ถูกตฆัอง
นี่เปีนของเสน ไม่ใซ่เครี่องมึอ เเอรํกูล
ฉินอยากโหฆัตุณถามมาตรงๆ
วิธีทิ่ตรงประเต็น
คุณรู่จักหมอก่อนการเดินทางมาบี่ใซ่ไหม
หมออารํบุธนอตบ่ะ
ไม่ค่ะ
เเตํถูกใจกั้นทันทืงั้นรึ
เราไม่ไดฆัอยู่ในอเมริกา
คุณเดเบเเนม มันไม่มึกภูหมายห”าม ในลิงทืตุณอาจรู่สึก
หรึอกฎหมายหธัามการนิ่งเงืยบ ชี่ง...
ฉินไม่พูด...
ฉินไม่เคยไปอเมริกา
บางทืผมอาจขอถามถึง...
คําพูดทิ่บังเอิญูไดฆัยิน
ตุณกั้บคนเเปลกหนํา อารํบุธนอต ใกลฆัซิดกั้นเกึนกวําคนเเปลกหนํา
คุณพูดวํา...
"ยังไม่ไดทู้ เบี่อทุกอย่างจบสี้น เมึอบันเราจะหลุดพํน"
ตุณหมายความวํายังไง
ตุณคิดวําฉินหมายถึงฆาตกรรมเหรอ
นั่นคึอความเขื่อของพวกทิ่มึอคดิ
ตุณอยู่กั้บอาซญูากรรม
- คุณเจอคนรํายทกๆ วัน - ไม่ใซ่หรอก
ผมเหีนอาชญูากรรมมากพอจะฐ์วํา การก่ออาซญูากรรมเปี่นเรึองไม่ปกตึ
ผมเซึ่อวํามันตฆัองใซ่ รอยเเตกของจึตวิญูญูาณ
ทิ่จะฆ่าคนอิกคนหนี่ง
ขอถามอิกครั้ง ตุณหมายความวํายังไง
ตอนทิ่เราเริ่มตุยกั้น
ไม่มึกฎหมายหฆัามการนิ่งเงืยบของฉิน
เเลฆัวเเตํคุณ
เเละหลฆังจากบั๊บ เจวิหญิงดรา โกม๊บอฟฟ์
หลั้งอาหารเย็น ฉ้นเข"านอน
พระเจําอวยพรฉินใหธัอายุยืน เเตํสาปฉิน ด"วยหลั้งทืปวดเพึอใหธัมันเปี่นทุกขํ
ตอนอิก 15 นาทีจะตีหนี่ง
ฉินเรึยกหาตุณซม็ท
เธอนวดใหฆัฉิน
เเละอ่านหบังลือใหฆัฟีงลั้กพ้ก เเลฆัวฉินก็หลั้บไป
ตุณเคยรู่จักกับ...
ครอบคร้วทิ่ซึ่อวําอารํมสตรองหรึอไม่
พวกเขาทนทุกขํกั้บโศกนาฎกรรมเเสนเจีบปวด
ฉินเปี๋นผุ”ซึ่นซม เเม่ข อง โซเบีย อารํมสตรอง
ลินดา อารํเดน บักเเสดงหญิง
ผุฆัเปื่ยมพรสวรรคํเเห่งศตวรรษ
ตุณอารํเดนกําลั้งจะหันไปทํางานกํากับ
เธอคงกลายเปี๋นหญิงผุ"ยิ่งใหญ่ คนเเรกของบรอดเวยํ
ถ่าไม่เกิดโศกนาฎกรรมนั่นขี่นมา
เเละลินตา อารํเดน ตายไปรึย้ง
เธอนําจะตายไปซะตืกวํา
เธอไม่เคยออกจากบ”านอิกเลย
เดซี่เปี่นลูกอุปถัมภ้ของฉิน
เธอเปี๋นเต็กทิ่...
ฉินไม่เหีนวํามันจะเกิ่ยวอะไร กั้บปัญหาของเรา ตุณบักลืบ
คนทิ่ถูกฆ่าตายเมี่อคึน ซีอจริงเขาคือคาสเซตดิ
ซายคนทิ่ฆาตกรรม หบูนํอยเดซึ อารํมสตรอง
เข"าใจเเลอู้ว
ฉ้นยอมร้บวํารู่จักครอบคร้วนื้ เเละในตอนบีซายคนน็นตายเเลฆัว
ความบังเอิญูบี่
เปี่นเรี่องชี่งเหลือทน
ตุณอาจยอมร้บเริ่องความบังเอิญู
ตอนนื้ผมตฆัองขอถามสองสามขฆัอ กั้บตุณซมึทของตุณ
ไป ไม่จําเปีนเลย
ฉ้นยืนย้นเเทนเธอไดธั
ถีงอย่างนั้น ถ่าคุณจะอบุญูาต
คุณคร้บ ซ่วยตอบเปีนภาษาเยอรมัน
เเตํฝ่าบาทฟีงไม่เขฆัาใจ
นั่นคึอความดั้งใจ
บี่ของตุณใซ่ไหม เอซ คือ ฮิลเดอการํด
มันเเพงเกินไปลําหร้บฉิน
เรี่องเบี่อคึนเปี่นความจริงรึเปสา
อย่างทิ่ท่านบอก ท่านใหฆัพบักงานประจําตูไปเรึยกฉินมา
แสวฉินก็กลิบไปนอน
คุณเหีนใครตอนทิ่กลั้บไปบฆัางไหม
มึเเตํพบักงานประจําตูธัอิกคน
"พน็กงานประจําตูฆัอิกคน" หมายถึงมึเซลเหรอ
ไม่ใซ่ อิกคนทิ่ไม่ไดไปปลุกฉิน
กรุณามากับผม
เเบ่ใจรึเปสาวําไม่ไดฆัเหีนเขา
เเบ่ใจลื พบักงาบอิกคน ๘ ฮั ผุ้ ๘ ผุ้ ขั้ เปนผูชายตวเลกกบหนวดสนๆ
ตุณคร้บ มันไม่มึพบักงานคนอื่น
ฉินรู่ลิ่งทิ่ฉินเหีน
ทิ่ฉ้นจําไดอู้เพราะเลืยงเขาสูง เเละเครึองเเบบเหมึอนกันทุกอย่าง
เเละผมสงลั้ยวํากระตุมหายไปหนี่งเม็ด
ผมตอู้องการกุญเเจของคุณเติ่ยวนื้
เราตฆัองหาเคริ่องเเบบ เเละกึโมโนลืเเดง
รูปเปีนพ้นๆ ใบ ถุงเทําน็บไม่ถ่วน
เสี้อคลุมนอนทุกลื เเตํไม่มึลึเเดง
เเละยังไม่เจอเคริ่องเเบบพบุ้กงานตธัองหอู้าม
เราเช็คกระเป่าผุโตยสารทั้งหมดเเลฆัวใซ่ไหม
ทั้งหมดยกเวฆันของเคานตํเเละ เคานตํเตสเเอนเดรนยืคร้บ
เราไม่ไดรึบอบุญาตใหฆัค"นกระเป่าพวกนั้น
พวกเขาเดินทางดฆัวยวีซ่าทางการทุต
มันจะไปอยู่ทิ่ไหนไดฆัอิก
ยังเหลือกระเป่าใบสุดทําย ทีเราไม่ไดฆัตรวจคฆัน
ของผมเอง
ฆาตกรกําลั้งเย"ยหย้นผม
ตี ความผิดครั้งเเรกของเขา
เหมึอนทิ่กลางคึนตฆัองมาทีหลั้งกลางวัน
ไป ไม่ใซ่ของฉิน
ฉ้นบอกเรี่องพบักงานประจําตูฆัเเลทู้ว
- ฉินจะบอกตุณทําไมถ่าเปี่นฉิน - คุณคงไม่บอก...
ซี่งท่าให”หฆัองโดยสารคุณ เหมาะเจาะกั้บการเลือกซ่อนทืสุด
กระดุมเสี้อ
เเละถ่าเปี่นเคริ่องเเบบพบักงานประจําตูฆั
ทําไมจะไม่มึกุญูเเจลํารองของพนืกงาน
ทีนื้ก็รู่เเลฆัววําฆาตกรเสนกล ฝานประตูทืลือคไดฆัยังไง
- เบอรํเบึน - เเบีคควีน
ตอนนื้เรากําลั้งมองหาอะไรอยู่
500 ปอนตํ
๘ อื ๘ ผุ้ ผุ้ อื เเมคควนเปบนกบญช เอกสารท๊งหมดข อง เขากับ เเรต เช็ตตํ
มับอยู่ทิ่ไหน
ปัวโรตํ?
บุค สั่งให"ทุกคนอยู่ขฆัางใน!
ไดโปรด หยุด!
อยู่กั้บทิ่เอาไวฆันะ
ขอบตุณทกคน ขอบคุณ
ตกลงเปี๋นเเบีคควีนเหรอ ได”ตัวฆาตกรเเล"วนะ?
เขาทําไปไดไง
ผม ไม'ไดฬิ'าเขา!
คุณ พยายามเผาท่าล ายบ้ญช็เเรตเช็ตตรุ่
เเตํมันยังคงตรวจสอบไดในหลายทิ่ ตัวเลขไม่ตรงกัน
เพราะวุ่าคุณขโมยเงินของเขา
มันเต็มไปดฆัวย...
ภาษาฮิงกฤษวําอะไรบะ
- หลอกลวง - หลอกลวง! มันหลอกลวงทังหมด!
ตุณขโมยเงินจากเขา!
ตุณคิดวําจะตฆัองถูกจับไดอู้
ก็เลยตฆัองฆ่าเขาซะ!
ใซ่
ใซ่ คุณพูดถูกมาก ผมขโมยเงินเขา
เปีนพ้นๆ
ผมรู่ว่าเงินเขาไม่สะอาด
จะเปีนไรไปสะ ถ่าจะฉกบีดๆ หนํอยๆ ไปบฆัาง
เเตํขอผมถามตุณลั้กขฆัอ
ผมจะโงํทุบปอเงินผมทิ้งท่าไม
ผมไม่ไดฆัทํา
- ผมไม่ไดฆัฆ่าเขา - เขาไม่ไดอู้ทํา
เขาไม่ไดอู้ทํา
ผมคาดวําพยานเเวดลฆัอมของเขาคึอผม ตืมจนกระทังรุ่งสาง
ชี่งก็เปีนจริง
ผมเหี่นเขาติ่มวิสกิ้ เเละยังวิจารณ์ ถีงเหล"าอเมริกั้นดฆัอยคุณภาพ
เขาซ้กซวนใหฆัผมลองลั้กเเกฆัว เพึอจะได"เปลืยนใจ เเละอิกเเกฆัว
เราถกเถืยงกันเริ่องการเมึอง เขามึความเหีน...
ทิ่โงํเงําเริ่องสตาลิน เเละผมเเกไขมัน เเตํหมอบีเอาเเตํตืมไม่หยุด
ขอคุยดฆัวยหนํอย เมอซึเออรํ
คุณยืนยันไดฆัวําอยู่กับเขาทั้งคืนงั้นรึ
เขาทั้งสูบทั้งคุยโมอู้ จนเกือบถึงตี 2 'ใซ่
เฟี่อนเเบบเขาทิ่สูบบุหริ่ เเละตุณ...
ใซ่ ตุณเปี่นซายคนเตียวบนรถไฟ ทืสูบกลฆัอง
ขอผมตูกลฆัองตุณหน่อย เเละยาเสํนด"วยไดไหม
แน่นอน
เเละตุณ หมออารํบุธนอต ผมเซีอวําเดินทางมาจากอินเตีย ถูกไหม
ตุณกําลั้งจะสอบปากคําผมตอนนื้เลยรึ
คุณเคยเข"าไปในหธัองโดยสาร ของเเรตเช็ตตํก่อนเขาถูกฆ่ารึเปสา
ไม่เคยเเน่ๆ
เเตํบี่เปีนทิ่เช็ดกลอู้องยาสูบของคุณ ใซ่หรึอไม่
ถ่าตุณเจอมันในตูฆันอนคนตาย ลองไปหาทีอินตู
ผมเปีนหมอคร้บ ผมร้กษาคน ผมไม่ทํารํายพวกเขา
เรี่องนื้ดธัวย ตุณคงตฆัองสู่มาอย่างหบัก เพึอจะได"กลายเปี่นหมอ
มึไม่กี่คนจากเซึ้อซาตึตุณ ทีไดรึบอบุญูาตใหไดรึบโอกาส
วิทยาลั้ยเเพทยํมึดเดิลเซึกสํ เปิดสอนให"หบึงหฆัอง
ผมไดรึบเกืยรตึในปิ 1924
ผมเปี่นพลปินตอนร้บราซการ
พลแม่นปิน
ซ่วยซีวิตนายทหารไวฆัหลายคน
คนทิ่ลําบึกบุญูตุณ มองเหีนความคิด กั้บความตังใจ
เเละซ่วยสบับสบุนการศึกษาของผม
ผมเปีนหนื้ความเอี้อเฟื้อนั่น
คุณฐ์จักกั้บพ้นเอกอารํมสตรองไหม
น่าจะรู่จักคนชี่ออารํมสตรอง สองสามคน
ทอมมี่ในหน่วย 60
- เซลบี้ อารํมสตรอง - ไป ผมหมายถึงพ้นเอกจอห่น อารํมสตรอง
เขาเจอกั้บภรรยาอเมริกั้น เเละลูกของเขาถูกลั้กพาตัวเเละฆ่าตาย
ไม่เคยรู่จักเขาเลย
ตุณเจอกั้บตุณเดเบเเนมครั้งเเรกเบี่อไหร่
เราเจอกั้นตอนอยู่ร่วมกั้นในขบวนรถไฟคอนวอย จากเครํคุกไปบีสลิบึน
เธอบอกเเตกตํางไป เเละทําใหฆัตัวเองน่าสงลั้ยอย่างมึบุ้ยลําคัญู
เเมรี่เปี๋นสุภาพสตรึ
อย่าลากเธอเขธัามาเกิ่ยวขธัอง ผมร้บรองใหฆัเธอได"
อย่างทิ่ตุณร้บรองให”เเม็คควีนบ่ะเหรอ
- ตุณไม่เคยยอมฟังเหตุผล - ไม่มึวัน
ตุณโซคตื หมอคนเก่งยืนยันวํา เขาไม่ได"ปสอยใหฆัตุณคลาดสายตา
๘ พั้ ' ยํ ' ยั เหนมยละ ทาไมไดหรอก
ทําไดฆัลิ
เเรตเช็ตตํกึนยานอนหลั้บทกคึน
ตุณสามารถใลํบารํบึทอลใหฆัเขา ยาบันหาไดฆังําย
ทําเเบบเตืยวกั้นกั้บเหล"าหลายเเกธัวของหมอ
เเละมึโอกาสทิ่จะฆ่าเขาไดธังํายๆ
ทําไมผมถีงจะทําอะไรพวกนื้น
เราวิเคราะห่ถึงเเรงจูงใจคุณ
ผมขอเเนะถึงเเรงจูงใจทิ่ตํางออกไป
เหตุผลทิ่ตํางกัน เหตุผลทีเปีนลํวนตัวมากกวํา
"เรึยนจบดฆัานทนายความ เเตํไม่ได"เปี่นทนาย"
ท่าไมคุณถีงเลือกเรึยนกฎหมาย ผมสงลั้ย
เพี่อทิ่จะเอาใจฟอสุดทิ่ร้กจอมเผต็จการ...
คนทิ่เคยประสบความลําเร็จอย่างสูง ในสายงานเตียวกั้น...
เเล"วสูญูเลืยหนําทิ่การงานอย่างงั้นหรึอ
เคยมึเเบีคควีนผุโด่งตังคนหนี่ง ใซ่หรึอไม่
ฮิยการประจําร้ฐบีวเจอรํซึยํ
ร้บหนําทิ่ยี่นฟีองคตีอาญา ให”กั้บพวกอารํมสตรอง
พวกเขาไม่มึผุฆัตฆัองสงลั้ย
ฟอผมถูกกดตันใหธัตําเบีนคตี กั้บหญิงสาวฝร้งเศสทีน่าสงสารคนน็น...
สาวใซ่ทิ่ขาดพยานเเวดลธัอม ซุซาน
เขาตธัองปร้กปรําทุกอย่างกับเธอ
เธอฆ่าตัวตาย
เธอเปี่นผุฆับริสุทธิ์
กวําหลั้กฐานทั้งหมดจะซี้ไปทิ่คาสเซตตึ เขาก็หายตัวไปนานเเลฆัว
มันทําใหธัฟอของผมใจสลาย
ผมทําอะไรเฟี่อฟอไม่ได"เลย
เเลฆัวตุณยังอ"างอิกวําไม่รู่วํา เเรตเช็ตตํคึอคาสเซตตึ
ไป ไป
เเตํคุณเจอตัวเขา
เปสานะ
- คุณเจอตัวเขา คุณสูบเงินของเขา - เปสานะ
เพึ่อทิ่จะลฆัางหนื้ลินของฟอ เเละในทีสุด เพึอลอู้างเเค"น
เปสา เปสา เปสา
เปสา มันไม่ใซ่
มันไม่ใซ่เเบบนั้น มันไม่ใซ่ทิ่...
- มึคนพ้งประตูเขฆัามา... - หมอ!
เเลธัวปิดหนําฉ้น
เอาละ ตอนนื้ผมจะตฆัองตืงมันออกมา
- ผมตฆัองการกระเป่าหมอ - ไตธัเลย
มันอยู่ในหฆัองโดยสารผม
ไม่มึทางเจอลายนิ้วมึอ
ฆาตกรพยายามจะทําลายอาวุธลั้งหาร
มัณิอยู่นั่น
ไม่โดนปอดหรึอเสํนเลือดใหญ่
เธอโซคตีทิ่ยังไม่ตาย
พวกตุณทุกคนดฆัวย
ไงสะ คนฮิจฉริยะ!
ทําไมยังไขคตีไม่ไดฆัอิก
ตุณตธัองใหธัเวลาเขาหน่อย
เอางั้นรึ...
ฉินคงใหฆัเวลามากกวํานื้ไม่ไหว ฉินไม่มึเลือดเหลือเเลอู้ว
ใซ่
มัวเเตํประนามตุณเเม็คควีน เเละฆาตกรตัวจริงอยู่ในบี
หนี่งในพวกตุณ
ฉินไม่รู่วําคุณเปี่นใคร ฉ้นไม่ไดฆัพูดอะไรเลย
ไดโปรด อย่ามายุ่งกับฉิน
เสนอะไรหบ่อย
ทุกท่าน รางจะใซ่การได"พรุ่งนื้เซ่า
กรุณากลั้บไปทิ่หฆัองของตุณ
ฉ้นจะนอนทิ่บี่...
เฟี่อทิ่ทุกคนจะมองเหีนฉิน เเละฉืนมองเหี่นทุกคน
พวกคุณควรทําเหมึอนกั้น เพึอสงวนความอบอุ่น
อยู่ในทิ่โสง มองเหี่นกั้นเเละกั้น จนกวําจะเซ่า
ฆาตกรไม่ลั้งเลทิ่จะลงมึออิก
ผมจะไปลิ่อสารเเบบเตืยวกั้นนื้ กั้บพวกเเอนเดรึยนยื
ไม่วําจะมึสึทธิพึเศษทางการทุตหรึอไม่
ผมคงต"องขออบุญูาตตูพาสปอรํตพวกตุณ
ตุณรู่วําผมต"องคุยกั้บเธอ
รู่สึกวําจะมึรอยน็ามันบนซึ่อของภรรยาตุณ
ตุณอาจจะอยากตูมัน
เอเลนาไม่ค่อยสบาย
ถ่าตุณไม่อบุญาตผม ความไม่เต็มใจของตุณ จะถูกรายงานตํอตํารวจยูโกสลาฟ...
เเละผมมั่นใจวําพวกเขา จะจับทังตุณเเละ...
- กล”าตืยังไง! - ทืร้ก!
ทิ่ร้ก
คุณตูตลกจัง เมอซึเออรํปัวโรตํ
บักลึบทกคนตูตลกเเบบนื้รึเปสา
ผมขอโทษทิ่ตทู้องมาปลุกคุณ เคานตํเตส
ฉินติ่นตอนกลางคืนอยู่เสมอ
ฉินหลั้บตอนกลางวัน
บางคนกลั้วความมึด เเตํฉินทนเเสงไม่ได"
ตุณตูเหมึอนตกอยู่ภายใตฆัฤทธิ์ของ...
บารํบึทอล
บารํบึทอล บารํบึทอล
ฉ้นกึนมันเขฆัาไปเยอะเลยสะ
โกหกไปก็ไรํประโยซน์ ทิ่ร้ก
เขามองเราออกทะลุปรุโปร่ง
ฉินออกไปข"างนอกโดยไม่มึมันไม่ไดฆั
ฉ้นนอนหลั้บโดยไม่มึมันไม่ได"
ฉินกึนมันเพึ่อตํอสู่กับความกลั้ว
คุณกลั้วอะไร
ทุกอย่าง
นามสกุลเดิมตุณในพาสปอรํต คือโกลเดนเบึรํก
เปี๋นยีวงั้นเหรอ
ไม่เซิงยีว ซีอกลางฉินไม่ใซ่มาเรึย
เเละคุณเปี่นบักเต"นเหมึอนกั้บสามึรึเปสา
ไป ไม่เหมึอนสามึฉิน
คณะบัลเลตํ
เขาเปีนคนมึพรสวรรคํ
ฉ้นมึเเตํความใฝ่ ฝัน เเละต"องฝืกอย่างหบุ้กกวําจะเก่ง
ขอโทษดอู้วย ฉ้นตธัองกลั้บไปนอนอิกเเลธัว
คุณมึเสี้อคลุมนอนตัวเตียวเหรอ
เปสา ฉินมึอิกตัวบึง ผฆัาซีฟองลึข"าวโพด
ฉินซอบตุยกั้บพวกบักลึบจัง
ไม่มึทางรู๊เลย ว่าพวกเขาจะตังคําถามอะไรตํอ
ฉินทายชี่อเมึองหลวงเก่งนะ
ครูพิ่เลิ่ยงฉ้นลี้าจี๋ลี้าไซกั้บวิซาภูมึศาสตรํ
คุณพอใจรึยัง
ผมพอใจทุกครั้ง ทีไดฆัเปิดหนํากากคนลวง
ตุณไม่ไดฆัซึ่อเอเลนา มันคือเฮเลนา
ถึงเเมฆัคุณจะพยายามเปลิ่ยนมันอย่างลวกๆ ในบีเเละบนป์ายตึดกระเป่า
สามึฉินไดฆัยีนมาวํา มึหลั้กฐานซินบึงถูกค”นพบ...
ผฆัาเช็ดหนําทิ่ปักตัว " เอซ " เเละไม่อยากใหฆั ตธัองเกืยวขธัองกับ " เอซ " ของฉ้น
เราก็เลยเปลิ่ยนมัน ป์ายกระเป่าเเละพาสปอรํต
มันไม่ผิดกฎหมาย ทืจะอยากอยู่ใหไกลจากปัญูหา
เเตํมันก็เปี๋นปัญหา
รายละเอิยดทิ่นํากังขา เรึองโศกนาฎกรรมอารํมสตรองในคตีบี...
คึอมึกิ่คนทิ่ตทู้องเจีบปวดกับมัน
นํองสาว
เเม่ทิ่เปี๋นบักเเสดง...
ซึ่อทิ่โซ่บนเวทื ลินตา อารํเดน
ผมเดาว'าเธอเองก๊มึบรรพบุรุษเป็บยีว
พวกทิ่มักจะใซ่ซึ่ออื่นในการเเสดง
มันจะมากไปไหมทิ่จะถามวํา...
นามสกุลเดิมเธอคือโกลเดนเบึรํกรึเปสา
โดยเฉพาะเมื่อเราเจอกั้บหญิงสาว ทือายุเท่ากัน...
กั้บลูกสาวทิ่รอดซีวิตของเธอ...
ทิ่ตกอยู่ในโลกของความกลั้ว
นํองสาวของโซเบีย อารํมสตรอง
ออกไปซะ!
ผมไดฆัยีนเลึยงเลยวิ่งมา ทันเวลาพอตีใซ่ไหม
ตอนนื้ตุณคงเซึ่อเเลฆัววํา ทานเคานตํเเละเคานตํเตสเปี๋นฆาตรกร
เคานตํเปีนคนซอบปกป์อง เคานตํเตสไม่กล"าเเมฆัจะฆ่าเเมงบุมลั้กตัวในหฆัอง
เเละคุณน่าจะเลิกการเสนปริศนาทายคําซะ
ตุณไม่ไดฆัเปี่นซาวออสเตรึย หรึอเยอรมัน หรึอศาสตราจารยํ
เเตํเก่งเริ่องเลืยนเเบบ เหมึอนใครลั้กคนทืตุณรู่จักหรึอเปสา
ฟอคฆัาเนื้อทํองถิ่น เเถวทืผมโตมาเปี๋นคนเยอรมัน
คนตี ลําเบียงซ้ด
มันคืออะไร
ตุณพูดวํา "ตูรํ-อิน"
ลงน็าหบุ้กผิดพยางคํ สําหร้บชาวเยอรมันเเท่ทืภาคภูมึใจ
บ่บ่ตู_รึบบ่บ่
คุณเปีนคนทิ่ฉลาดมาก ผมตํ๖งยอมร้บ
ศาสตราจารยํเกอรํฮารํด ฮารํดเเมน
คือซึ่อปลอมของผม
ผมเสียใจเริ่องคนผิวลืทิ่โดนเหยืยบยื่า
ให"ตาย ผมเองก็เปี่นลูกครี่งยิว
ไซร้ส เบธเเมน ฮารํดเเมน
ตุณเปีนบักลืบของพึงเกอรํตันเหรอ
งิกูปี
ผมอยู่ในสตัมบุล เพิ่งกลั้บมาจากการทํางาน ตอนทืไดรึบโทรเลขจากออฟฟิศ
เเรตเช็ตตํอยากไดฆัคนตึดตาม จ่ายใหฆัเปี่นสามเทา
ผมโซคตืทิ่อยู่ใกลฆัๆ
เขาบอกให"ผมคอยระวังผุอู้ซายผิวตํา ตัวเลืกทืมึเลืยงเเหลม
ผมเฝืาจับตาทางเดินนั่น
ฝานรอยเเยกของประตูหฆัองผมทั้งคึน
ผุ”รํา ย
ต"องฝานผมไปก่อน
ผมสาบานเริ่องนื้ไดฆั
เเละตุณจะยอมสาบานดฆัวยไหม
เริ่องทิ่คุณเปีนบักลืบพึงเกอรํตัน มา 30 ปิ
หรึอคุณจะโกหกผมอิก
เเละปฎิเสธวําทิ่จริงเเลฆัว ตัวเองเคยเปี๋นตํารวจมาก่อน
ปินตุณ ดฆัามจับเคลือบลืน็าเงิน
ทิ่ผลิตให"กับกรมตํารวจเทาบั้น
รุ่นปิ 1927
ตูเหมึอนคําโกหกทิ่ผลิตขี่นมาใหฆักั้บผม จะไม่มึวันจบลิน
ทิ้งปินตุณไว"ซะ เเละไปไดฆัเเลฆัว ศาสตราจารยํ
จากตําเเหนํงของหฆัองโดยสารเขา
เปีนไปไม่ไดอู้ทิ่จะยีงพลาดเป์า
ห ๘ ข์ ฒิ บ่ นอกจากประตูหองเเรตเซตตเปดอยู
อย่างทิ่พึลารํ เอสตราวาโดสอทู้างวําเธอเปิดมัน
ชี่งถ่าเปี๋นเเบบนื้น ใครบางคน...
อาจจะถูกบดบังจากสายตาเขา
เเคทรึนทิ่ร้กของผม
บี่เปี๋นอาซญูากรรมทิ่นําซ้ง
เพราะผมไปตํอไม่ได" เเคทรึนของผม
ผมหารอยเเตกบนกําเเพงไม่เจอ
ทําไมใครคนหนี่งตฆัองหลบเลิ่ยงผม
ผมเคยมั่นใจ...
มาตลอด
มั่นใจเกึนไป
เเตํในตอนนื้ ผมตี่าตฆัอยมาก ขอบอกวํา เหมึอนกับเต็กนํอย
ผมไม่รู่
ผมกลั้วจัง เเคทรึนของผม
ขออภ้ยดฆัวยคร้บ ท่านสุภาพสตรึเเละบุรุษ
มันไม่ปลอดภ้ยทิ่จะอยู่บนรถไฟ ระหวํางทีเรายกมันกลั้บขีนราง
เราจะไปรอกั้นในอุโมงคํ ขอบตุณคร้บ
พวกเขาจะเอาหมาไปไว”ทิ่ไหน
พวกมันจะมึความสุขค่ะ
มับไม่ถูกตํ๖ง
เเค่ยืดเสํนยืดสาย มันตีออก
ไป ไม่ถูกตธัอง
หนาวจะตายเเลฆัว!
เราตฆัองดิดอยู่บี่เหรอ
คุณเรึยกหาฉินหรึอคะ
จะสอบปากคําอิกรอบยังงั้นรึ
โอ เปสา ผมชอบคุยกับตุณ
ขอบคุณ บุค
เซิญูนั่ง
ผมจดคําถามไวฆั 10 ข”อ ทืผมยังไม่เขธัาใกล"คําตอบ
เเละรถไฟกําลั้งจะออก
คุณเปีนคนไม่มึอคดิ
เเละผมคิดวําคุณน่าจะ มึความคืดทีซาญูฉลาด กรุณาด"วย
"ผ"าเช็ดหนํา เเปรงทําความสะอาดกล”อง
"กึโมโนลึเเดง เคริ่องเเบบ
"เวลาบนนาพ็กา
"เขาโดนฆ่าตอนนิ้นใซ่ไหม ก่อนหนํา หรึอหลั้ง
"โดยคนๆ เตียวหรึอมากกวํา
"คนไหน"
เลืยใจค่ะ ฉืนซ่วยคุณไม่ได"
มันอาจจะมึคําถามทิ่ 11 ทีตุณยังไม่ฐ์วําควรถาม
ทิ่จะทําใหธัคุณตอบคําถามทิ่เหลือไดอู้
ยึาฝีจิะ
ผมสามารถกสาวหา เคานตํเตสเเอนเดรนยืไดธัสบายๆ
ผมไดธัค"นพบวําเธอเปี่น นํองสาวของโซเบีย อารํมสตรอง
- ตุณเเน่ใจเหรอ - ใซ่
ผมสงลั้ยวําเธออาจเปี๋นผุธับริสุทธิ์
ยึาฝีจิะ
เเตํมึหลายคนบนรถไฟขบวนนื้โกหกผม เเละตูเหมึอนไม่คิดอะไร
- ตุณเองก็ทําเเบบนั้นดอู้วย - ฉินรึ
คุณบอกผมวํา คุณไม่เคยไปอเมริกา
ตุณยังปกปิดความจริงทิ่วํา ในซ่วงเวลาทีเกึดโศกนาฎกรรม
คุณอาศัยอยู่ ในบฆัานของพวกอารํมสตรอง
เปีนครูพิ่เลิ่ยงใหฆัลูกสาวพวกเขา เเละตุณก็รู่ตี
ฉ้นตฆัองหาเงินยังซีพ
หญิงสาวทิ่เคยถูกกักตัว เกืยวเบีองกั้บคตีฆาตกรรม
ไม่มึครอบคร้วตีๆ ทิ่ไหนจะยอมจํางฉิน
คุณเดเบเเนม ตุณวางเเผนฆาตกรรมเเรตเช็ตตํ
เเละจากนื้นก็ลํงตัว เคานตํเตสไปเปี๋นพยาน
ถ่าเธอไตฆัเหี่นเขาตาย เฮเลนําคนเดิมของตุณอาจกลั้บคึนมา
ตุณรอใหฆัเพิ่อนร่วมหฆัองนอนหลั้บ เเตํเธอไม่ไดธัหลั้บ
คุณวางยาเธอ เเตํบารํบึทอล เเค่ทําให"เธอปวดหัว
เธอรํองขอยาเเอสไพริน
ตอนทิ่รถไฟหยุต ตอนทืพบักงานประจําตูฆัลงไปทีสถานี
ตอนทิ่ตูโดยสารปลอดคนในทิ่สุด
ตอนนั้นตุณมึโอกาสลอบเขฆัาไป ในหฆัองของเเรตเช็ตตํโดยไม่มึใครเหี่น
ตุณร้กเดซี่ อารํมสตรอง ตุณฆ่าคาสเซตดิ
คาสเซตดิมันซั่วซ่า
เขาสมควรตาย
เธอไม่ไดฆัฆ่าเขา
ผมทําเอง
เเมริ่ ไปซะ
ผมยอมใหธัตุณถูกปร้กปรํา
จากทิ่ผมทําลงไปคนเตียวไม่ไดฆั
เเมริ่ไปซะ ไดโปรด
จอห่น อารํมสตรองเปีนเฟี่อนสบีทผม ผุ"บังศับบัญูซาผม
เขาเขื่อในตัวผม
เขาลํงผมไปวิทยาลั้ยเเพทยํ ใหทู้อนาคตกั้บผม
คาสเซตตึทําลายซีวิตเขา
ในความทุกขํทน ผมเจอกั้บเเมริ่
๘๘ ข์ เเละผมกั้เจิยึเเว๊ตเซตต
เเผนของเราคือเปิดโปงเขา ลํงตัวใหฆักับตํารวจ น็นคึอทีตุณไดฆัยีน
เเตํเมื่อผมเหี่นหนํา เขา
ผมรู่วําเขาไม่สมควรไดฆัสู่คตื
ตุณก็เลยวางยาเเบีคควีน
ตุณเปลิ่ยนเวลาบนนาฟ็กา
เพิ่อทิ่ตุณจะไดโกหก เรึองเวลาการเลืยซีวิต
ผมยอมให"เเมริ่ถูกกสาวหาไม่ไดธั
หรึอวําเเม็คควีน
ผมตธัองซดใซ่บาปของผมโดยลําพ้ง
ผมเปี่นทหาร
ทหารฆ่าเฟี่อปกป์อง
เเละตอนนื้ ตุณปัวโรตํ ผมตธัองปกป์องตัวเองจากตุณ
ทําไมคุณถึงยังไม่ตายวะ
ปัวโรตํ?
ทุกคน หยุด!
ทานคร้บ เราตธัองใหฆัผุโดยสารทุกคน กลั้บขืนรถไฟ
พวกคุณจะตฆัองหลืกไป...
ใหธัห่างจากรถไฟ
จนกวําผมจะบอกใหอู้กลั้บมา
พวกคุณลฆัวนพูดโกหก
เเละคิดวําจะไม่มึใครรู่
เเตํมึอยู่สองคนทิ่จะรู่
ใซ่ สองคน
พระเจําของพวกตุณ
เเละเเอรํกูล ปัวโรตํ
ถีงเวลาไขคตืนื้เเลฆัว
หมออารํบุธนอตถามวํา ทําไมผมถีงยังไม่ตาย
เขารู่คําตอบตี
พลเเม่นปินทิ่ไม่ฆ่าคน ในระยะประซีดบ่ะรึ
คุณไม่ไดฆัยีงพลาด เเค่ยีงเพึอทําใหธับาดเจีบ
ตุณฆ่าผมไม่ได" เพราะคุณไม่ใซ่ฆาตกร
ไม่มึใครลั้กคนในพวกตุณเปี่นฆาตกร
เเตํกระนื้น ใครลั้กคนจะต“องเปี๋น
มึบทสรุปทิ่เปี๋นไปไดฆัอยู่สองอย่าง ในคตืฆาตกรรมบี
บทหนี่งยาก เพราะถูกเกือบทุกอย่าง เเตํไม่ใซ่ความจริงทังหมด
เเละอิกหนี่ง...
ซับซ่อน
บทสรุปเเรก
เเรตเช็ตตํมึศัตรูเยอะ
มาเฟืยคนหนี่งลั้กลอบ ขืนรถไฟทีวินคอฟซึ
ขณะเเบีคควีนกั้บอารํบุธนอตออกไปสูดอากาศ
เขาสวมเครี่องเเบบเเละมึกุญูเเจลํารอง เขาเเทงเเรตเช็ตตํ
เขาทะลุฝานหฆัองโดยสารตุณนายฮ้บบารํด เเละหบีไปไต"
ไม่
ไป ไม่ๆ ไม่ใซ่เเบบนิ้น
ทําไมต"องเอาเครี่องเเบบไปซ่อน
ทําไมตฆัองวางยาเเรตเช็ตตํ
หรึอเเทงตุณนายฮ้บบารํด
ใหธัตายเหอะ!
ผมถึงถามวําใครไดรึบผลประโยซน์
คดีนื้คือการฆาตกรรมคนทิ่เปี่นฆาตกร
ผลประโยชน์อาจจะเปี่น...
ทางดธัานจึตใจ คลายความเจีบปวด
เพิ่อยุดิเลืยงตะโกนชี่งตังอยู่ในหัว ทีทําให”นอนไม่หลั้บ
มึฆาตกรอยู่ท่ามกลางพวกเรา
เอาละ
เรามึหมออารํบุธนอต เฟี่อนทิ่ร้กเเละทุ่มเท ของพ้นเอกอารํมสตรอง
เขาพบเเละไดรึบการปลอบใจ จากครูพึเลืยง เเมรึ เดเบเเนม
ชี่งเกือบจะเปีนเหมึอนเเม่ ของหบูนํอย
เเละยังสบีทสนม กั้บนํองสาวตุณนายอารํมสตรอง
เฮเลนา โกลเดนเบึรํก
ชี่งเเตํงงานกั้บซายผุ"มึอํานาจ ทีควู้นซินกับความคลั้งเเละความรุนเเรง
เรายังร่วมเดินทางมากั้บเเม่อุปถัมป์ของเดซี่
ชี่งเปีนเจําของ
ผ"า เช็ตหนัาปักซึ่อย่อ ซึงถูกพบใบทึเกึดเหดุ
ตัวฮิกษร "เอซ" ในภาษาร้สเซึย ทืถูกคึอตอู้องออกเลืยง "เอ็น"
นาตาเลืย ดราโกมึรอฟฟ์
เเละสาวใซ่คนขยันทิ่เก่งเริ่องทําอาหาร
เธอคึอใครก่อนหนําจะถูกจํางทํางานนื้ ขอเฉลยวําเปีนเเม่คร้วของพวกอารํมสตรอง
เเตํเรายังไม่จบเเค่นื้
พยาบาลทิ่เคยตูเเลเดซี่
เพิ่งหันมาจดจ่อกั้บศาสนา เพราะรู่สึกผิดทืปสอยใหทู้เต็กในความตูเเล...
ถูกลั้กพาตัวไป ตุณเองใซ่หรึอไม่
ท็๖ยู'ไบหอิงเธอตอบท็ธ์เรตเช็ตตรุ่ ง้ดเขวิมาทางหบวิต'าง
คุณติ่มไวน์หลายเเก”วเกึนไป ระหวํางอาหารเย็นคืนบุ้นรึเปสา
ตุณโทษตัวเองตั๊งเเตํนิ้นมา
ทิ่ไม่มึสตึพอจะหยุดเขาใซ่ไหม
เธอฐ์จักเเตํความเมตตา...
เเละความร้ก จนกระทั่ง...
จนกระทั่งฉิน...
ไม่ตฆัองคาดเดาเรี่องของผมเลยคร้บ
ผมเคยเปีนทหารร้บใซ่ของอารํมสตรอง ซ่วงสงคราม
เเละหลั้งจากนั้น เปี่นฟอบอู้านใหธัเขาในบีวยอรํก
เขาเปีนคนตีทิ่สุดเทาทิ่เคยมึมา
คนซับรถเขาคงเหีนดฆัวย
เงินกู"ธนาคารทิ่อารํมสตรองซ่วยค์าประกั้น ทําใหอู้เขาสรํางอาณาจักรรถยนตไดธั
ตึดหนื้เขาทั้งซีวิต มึใครอิกทีเราควรสงลั้ย
บักลืบพึงเกอรํตัน ทืเคยเปี่นตํารวจมาก่อนสะ
ถูกมอบหมายใหฆัทําคตีอารํมสตรอง
เเละเขาผุกพ้นกับใครบางคน เพราะมันยังมึเหยืออิกหบึงคนทีน่าสงสาร
คุณตกหลุมร้กกับสาวใซ่ ก่อนทืเธอจะถูกกสาวหาโดยไม่ผิด
ศุณล าออกจากต"ารวจ ตอบท็ไดรึบรูลึง...
การตขืส็บท็๖ยุตึธรรม
เมึฮิพ่อของเเมี่คคว๊บ ผลคีดฆับ ไหจิ๊ขืตฆัวเธอ
เบี่อเธอปลิดซีวิตตัวเอง
ไป! ไม่! ไป!
ซุซานเปี๋นคนอ่อนโยน
เเละเธอก็หลงร้กผม
ทั้งๆ ทิ่เเก่จนผมเริ่มหงอก ผมบอกใหฆัเธอเลือกคนทีตีกวํา
เเตํเธอก็ยัง...
มาตรงเวลาทุกครั้งทิ่บุ้ดพบ
เเลฆัวทําไมรถไฟ...
ถีงได"ถูกจองเต็มในหนําหนาวเเบบนื้ ทําไมรอยเเผลถึงไม่สบําเสมอ
ทําไมมึหลั้กฐานมากมาย ทําไม...?
ทําไมต"องเปี๋นพบักงานประจําตู”
ปิเเอรํ มึเซลเเห่งอาวินยอง
ชี่งสูญูเลืยนํองสาว
สาวใซ่ทิ่ถูกปร้กปรํา
ซุซาน ม็เซล
บึเพึยงคนเตียวทิ่จะอธัางไดอู้วํา สูญูเลืยมากยิงกวําใครทุกคน
ลินดา อารํเดน ผุโศกสลด
เเม่ของโซเบีย
ยายของเดซี่
ลาจากเวทืการเเสดง
เเตํเพี่อการเเสดงเปี่นครั้งสุดทําย
คุณเปีนคนทิ่ฉลาดมาก
ฆาตกรรมควรมึเหยี่อเเค่คนเตียว
เมี่อเเรตเช็ตตํฆ่าเดซี่ อารํมสตรอง
ซีวิตคนอิกบับสึบทิ่ต"องเเตกสลาย ผิดเพึยน จบลิน
พวกเขารํองหาความยุดิธรรม
ท่ามกลางวิญูญูาณทิ่บาดเจีบ เราตฆัองหาคําตอบสุดทําย
ใครกั้นเเนํทิ่เปี่นฆาตกร
ใครเปีนคนถีอมึด คําตอบคึอ...
ไม่ใซ่ใครเเค่คนเตียว ทีจะทําไตฆั
หรึอสองคน
มันจะตอู้องถูกกระทํา...
โดยพวกตุณทุกคน
ร่วมมึอกฆับ
เเมภิ ระทั่งเมึ๖เ หตุ หิมะถลฆ ไ ดไ ปถียบทุกอย'าง ไป
เเผบของ หู้สึบ ๘ น อึ้' 1 ผุ้ กตอ งเ ปลย บเ ชนก บ
เอึ๋กิโมโบ เครีฮิงเเบบ
การสวมบทบาทยืบั้ ไหญ่ของหมอ หุ้รวิ'า จะสรวิงเเผล โดย ไมถีงต าย
เเตละค บมึบ ทบ าท ท็ดิอิงเเสดง
เร็วซิ
ม้บเป็บเเผบของฉทู้บเอง
ฉ้นเกณฑ์พวกเขามา
ฉ้นใหธัฮารํดเเมนตามสาคาสเซตตึ
ฉินลํงเเบีคควีนไปทํางานกั้บเขา จากน็นก็มาสเตอรํเเมน
เเม็คควีนจะจัดการใหอู้เขาเดินทาง ในวันทืมึเซลตธัองทําหนําทื
ตุณเเรตเช็ตตํคร้บ
ไม่มึอะไร
ราตรึสวัสดิ์
เเละม้บก๊จบส็ข์
ส่าหรับการต ายของผูปิริสุทธิลุ้
ช็ว๊ตเเลกกขืช็ว๊ต
การเเก"เเคธัน
ไม่มึใครตธัองถูกลงโทษนอกจากฉ้น
มันเปี่นเเผนของฉิน!
บอกตํารวจไปวําฉ้นเปี่นคนทํา คนเตียว
ฉินไม่มึซีวิตเหลืออยู่อิกเเลฆัว
ตอนนื้พวกเขามึโอกาส
ขอรํองละ เฮเลนา...
ย้งิมึโอกาส
พวกเขา สามารถ
ไปโซ่ซีวิต
หาความสุขใจ
ทิ่อื่น
ขอให”มันจบทิ่ฉิน
พวกเขาไม่ใซ่ฆาตกร
พวกเขาเปี๋นคนตี
พวกเขาเปี่นคนตืไดธัอิกครั้ง
มันมึความถูกตฆัอง มันมึความผิด
ตอนนื้อยู่ทิ่พวกคุณ
ผมตัดลินไม่ไดย๊
พวกตุณตธัองตัดลินใจ
ถ่าพวกคุณอยากรอดพํน การถูกลงโทษจากการฆาตกรรม
คุณก็ต”องทําอิกครั้งหนี่ง
ผมจะไม่หยุดพวกคุณ
คุณจะยอมให”พวกเขาฆ่าตุณไม่ได”นะ
เอาศพผมโยนทิ่งทะเลสาบ เเละเดินจากไปอย่างผุธับริสุทธิเมึอถีงสถาบี
คุณตฆัองปิดปากผมซะ
บุคโกหกไดฆั
ผมทําไม่ไดฆั
เอาเลย! ใครลั้กคน!
อย่า
ฉินตายไปพรํอมเดซี่เเลฆัว
ไม่นะรู่
คุณพูดไวฆัวํามึหนําทิ่หาความยุติธรรม
ความยุดิธรรมคึออะไร
บางครั้งกฎของมบุษยํก็ไม่เพึยงพอ
มโนธรรมอยู่ทิ่ไหน
ถูกฝั่งไปกับเดซี่
เรียบ พับเอกอาร์มสตรอง
ใบท็สู้ดผมกี่ไดฝึอบจด หมายศุณ
อย'างบอิยก๊พรอิมกขืค ว ามค็ด ไ บ หั ว เเละความรูสึก ไบหัวไจผม
ว'า ณ ท็อู๊เหปัหบี่ง คุณ จะไดยึบผม
ตอบบิ้ผม ไดดิปีพบความจริง ของคตี้ เเละม้บเป็บย่'.
เรี๖งทิ่รบกวบจึต ไจอย'างยืบั้
ผม ไ ดไ ห็ บรอยเเ ตก ของว๊ญญาณมบุษยรุ่
ช็ว๊ตมากมายท็สึซู๊หวัง ค วามเ จ๊บปวดเเละโก รธเเคขือย'างยืง
เปืดทางใหภิขืพิษ เเ หป์ค ว าม โ ศกเศรวิอฆับล"าถีก
จบหบึ๖การกระท่าผิด กลายเป็บทว๊คุณ
ผมเคยอยากเช็ฮิ ว'า ค บเ รา ใชั หดุผลเเละมึอ ารยธรรม
การมึช็ว๊ตของผมขี้บอยูทขืความหวังบิ้
ขี้บอยูทขืว๊บัยเเละว๊ธีการ เเละความค็ด ไบหัวสมอง
เเต๒อบบี้ผมถูกขอรอิง
ใหไปถีฮิบเป็บรับฟังย่ย่.
หัว ใจตฆัวเองเเทบ
ท่านสุภาพสตรึเเละบุรุษ
ผมไดฆัเข"าใจจากกรณินื้ วําตาซ้งของความยุดิธรรม
ไม่สามารถทิ่จะสมดุลไดฆัเสมอไป
เเละผมต"องเรึยนปี๊นครั้งนื้
ทิ่จะอยู่กั้บความไม่สมตุล
ทิ่บี่ไม่มึฆาตกร
มีเเตํคนทิ่สมควรไดรึบโอกาสเยืยวยา
ตํารวจไดฆัยอมร้บ บทสรุปเเรกของผมในการปิดคตี
มึอลั้งหารเติ่ยวทิ่หลบหบีไปไดอู้
ผมจะลงจากรถไฟทิ่นี่ เพึอทําทกอย่างให"ครบซันตอน
พวกตุณเปี่นอิสระเเล"ว
เเละขอใหฆัทุกคนพบความสงบจากเริ่องบิ้
เราทุกคน
สวัสตีคร้บ
ผมกําลั้งมองหาตุณปัวโรตํ เราตฆัองการตัวเขาลําหร้บเรึองตํวนมาก
เขาอยู่ระหวํางพ้กฝอน
คตืคาสเนอรํอิกเเลฆัวรึ
ไม่ใซ่คร้บ เเย่ยี่งกวํานื้น
ผมตฆัองพาเขาไปยังอิยิปตํในทันทื
เกึดเหตุฆาตกรรมขี่นคร้บ ในเเม่นําไนลํเลยสะ
คุณคือบักลืบคนนื้นใซ่ไหม
ใซ่
ผมคือบักลึบคนนื้นแหละ
ซ่วยปร้บเนคไทใหฆัตรงไดไหม
ผมจะไปเจอตุณทิ่รถ
นี่คร้บ
ฆาตกรรมบนรถด่วนโอเรึยนทํเอกซํเพรส
บรรยายไทยโดย ทายาท ม.จ. ทิพยฉ้ตร ฉ้ตรซ้ย